تغذیه گاو شیری – نکات مهم تغذیه تلیسه ها (قسمت سوم)

تغذیه گاو شیری

تغذیه گاو شیری – نکات مهم تغذیه تلیسه ها (قسمت سوم)

مقدمه

تغذیه گاو شیری

پرورش تلیسه و تغذیه آن در مبحث تغذیه گاو شیری از جایگاه خاصی برخوردار است چون در این بخش تولیدی وجود نداشته و بیشتر از نوع یک سرمایه گذاری بر روی آینده گله است. مدیریت هزینه های تغذیه در این بخش از اهمیت بالایی برخوردار است و طبق بررسی های انجام شده در سال های اخیر، هزینه های خوراک در پرورش تلیسه به شدت افزایش یافته و به چیزی حدود ۷۳ درصد از هزینه های پرورش رسیده است. در برنامه های تغذیه ای مرسوم، مقدار علوفه تغذیه شده به تلیسه ها بالاتر از مقدار کنسانتره مصرفی می باشد، اما اخیرا مبحثی مطرح شده است که در آن در برنامه های تغذیه محدود و دقیق تلیسه ها، توصیه به استفاده از جیره های پرکنسانتره- کم علوفه می شود.

رسالت اصلی برنامه های تغذیه محدود، کاستن از مقدار علوفه مصرفی برای تلیسه ها و استفاده از همان مقدار علوفه مازاد در تغذیه گاو شیری بالغ می باشد تا بدین صورت به اقتصاد گله بیش از پیش کمک شود.

در این مقاله سعی داریم به نکات کاربردی تغذیه تلیسه ها بپردازیم پس تا انتهای مقاله همراه ما باشید.

در استفاده از TMR غفلت نکنید!

یکی از مهم ترین نکاتی که باید در پرورش تلیسه ها و تغذیه آنها حتما مورد توجه قرار گیرد، استفاده از خوراک کاملا مخلوط (TMR) در تغذیه آنهاست. این نکته بدین معنی است که باید از تغذیه علوفه سرک در تغذیه آنها پرهیز شود. نکته دیگری که باید در کنار استفاده از TMR مورد توجه قرار گیرد، تغذیه تلیسه ها فقط یک وعده در روز است. این دو مورد در کنار هم کمک خواهد که شما افزایش وزن و رشد تلیسه ها در قبل و بعد از زمان بلوغ را کنترل کنید.

توجه به پروتئین جیره فراموش نشود!

همان طور که می دانید پروتئین گران ترین بخش تغذیه گاو شیری را در اقتصاد دامپروری به خود اختصاص می دهد و تغذیه تلیسه ها نیز از این قاعده مستثنی نیست. در تغذیه تلیسه ها بهتر است در کنار پروتئین خام موجود در جیره، به بخش پروتئین محلول نیز توجه شود. توصیه شده است میزان پروتئین در جیره تلیسه ها در پیش از بلوغ، ۱۵- ۱۴ درصد و در پس از بلوغ ۱۴- ۱۳ درصد در نظر گرفته شود. بهتر است ۳۵- ۳۰ درصد از پروتئین خام جیره به پروتئین محلول اختصاص داده شود. پروتئین محلول بخشی از پروتئین خام جیره است که به سرعت توسط باکتری های شکمبه تجزیه شده و شامل نیتروژن غیر پروتئینی و بخشی از پروتئین حقیقی می باشد. بهترین منبع تامین پروتئین محلول، ذرت سیلویی می باشد.

حداکثر مقدار پروتئین عبوری (RUP) که بهتر است برای تغذیه تلیسه ها در نظر گرفت، ۳۰- ۲۵ درصد از پروتئین خام جیره می باشد. بیش از این مقدار، فقط سبب افزایش قیمت تمام شده خوراک تلیسه ها خواهد شد.

 

تغذیه گاو شیری

توجه به انرژی و افزایش وزن روزانه

استانداردهای تغذیه گاو شیری ، مقدار افزایش وزن روزانه برای تلیسه ها را ۸۰۰ تا ۹۰۰ گرم توصیه کرده اند. این مقدار افزایش وزن روزانه سبب می گردد تلیسه ها در سن ۱۳ تا ۱۵ ماهگی به وزن ۳۹۰ تا ۴۲۰ کیلوگرم که مناسب تلقیح است، برسند. با در نظر گرفتن این مقدار افزایش وزن روزانه، انرژی مورد نیاز تلیسه ها معادل ۲۸۵ کیلوکالری به ازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی خواهد بود که توصیه می گردد حتما همین مقدار انرژی روزانه به ازای هر تلیسه تامین گردد.

الیاف جیره، شاخصی جهت تغذیه محدود

در کنار پروتئین و انرژی جیره، باید به الیاف یا همان فیبر نامحلول در شوینده خنثی (NDF) در جیره نیز توجه شود. در صورت عدم تامین مقادیر کافی از الیاف نامحلول در جیره، رشد کنترل شده در تلیسه ها بی معنی خواهد بود. توصیه های شفافی در این زمینه وجود ندارد اما طبق بررسی های میدانی، تغذیه تلیسه ها با ۱۹ درصد الیاف نامحلول در شوینده خنثی می تواند شرایط لازم برای کنترل رشد را فراهم کند.

توجه به استفاده از منبع علوفه ای مناسب

در تغذیه تلیسه ها توجه به منبع علوفه ای، کلید دستیابی به رشد متوازن و اقتصادی است. در این بخش می توان از یونجه، سیلاژ ذرت و کاه به عنوان انواع منابع علوفه ای قابل استفاده، بهره برد. نکته حائز اهمیت توجه به این مورد است که چه نوع منبعی و در چه زمانی مورد استفاده قرار گیرد.

استفاده از یونجه به دلیل استفاده از مقادیر بالای غلات یک راهکار عملیاتی است، البته نیاز نیست که با کیفیت ترین یونجه موجود در دامداری برای تغذیه تلیسه ها مورد استفاده قرار گیرد.

در استفاده از سیلاژ ذرت، به مقدار دانه موجود در آن توجه کنید. در هنگام استفاده از آن نیز حتما مراقب باشید که مقدار مصرف آن بیش از حد توصیه شده نباشد چون در ترکیب با غلات جیره، می تواند سبب بروز نفخ در تلیسه ها شود.

گنجاندن کاه در کنار جیره های پرکنسانتره، عملی است ولی اصلا توصیه نمی شود چرا که باعث دفع مواد مغذی از مدفوع می گردد.

توصیه های کاربردی برای نتایج شگفت انگیز!

وزن کشی:

انجام این مورد به صورت مستمر و با یک پروتکل مناسب می تواند پایه ریزی یک پشت گله قوی را برای دامداری شما تضمین کند. هیچ ابزاری مفیدتر از وزن کشی جهت کنترل رشد تلیسه ها نیست. شرایط ایده آل، وزن کشی به صورت ماهیانه است اما می توان وزن کشی را به دوره های بحرانی نیز محدود کرد. این دوره های بحرانی عبارتند از: پس از شیرگیری، پیش از تلقیح، در زمان تلقیح، هنگام تایید آبستنی و بیش از زایش. همیشه در یک زمان خاص از روز، وزن کشی را انجام دهید. در صورتی که وزن کشی همه تلیسه های حاضر در بهاربند دشوار است، گروه کوچکی از آنها را به عنوان نماینده بهاربند انتخاب و وزن کشی کنید.

گروه بندی مناسب:

گروه بندی صحیح تلیسه ها از جمله نکات مدیریتی است که شما را در بهتر تغذیه کردن آنها کمک خواهد کرد. حالت ایده آل داشتن گروهی از تلیسه هاست که از نظر شکل و ظاهر همگن باشند. می توان تلیسه های پس از شیرگیری تا ۹ ماهه، ۹ ماهه تا زمان تلقیح، پس از تلقیح تا ۱۸ ماهه، تلیسه های دور از زایش و تلیسه های نزدیک زایش را به عنوان گروه های مختلف در نظر گرفت.

توجه به آخور:

زمانی یک برنامه تغذیه ای می تواند کارساز باشد که ابزارهای استفاده از آن برنامه نیز کارایی لازم را داشته باشند. یکی از این ابزارها، آخور استاندارد می باشد. در مورد آخور هم باید به فضای آن و هم به بهداشت و پاکیزگی آن توجه کرد. در مورد فضای آخور مناسب، توصیه می شود برای تلیسه های ۴ الی ۲۲ ماه، با افزایش سن، فضای آخوری بین ۳۵ تا ۶۰ سانتی متر به ازای هر راس در نظر گرفته شود. این فضای آخور می تواند به طور مناسبی خوراک مورد نیاز هر راس را در خود جای دهد. در کنار فضای مناسب آخور، بهداشت و پاکیزگی آن نیز حائز اهمیت است، بطوریکه باید پس آخور به صورت روزانه خارج و آخور تمیز شود. این موارد در کنار هم، رشد و سلامت تلیسه را تضمین خواهد کرد.

نتیجه گیری

در تغذیه گاو شیری ، بخش تلیسه ها و به خصوص تغذیه آنها می تواند یکی از چالشی ترین بخش ها به حساب آید. آینده گله در گروی توجه به پرورش و تغذیه تلیسه هاست که در آینده به عنوان گاوهای بالغ، تولید گله را بر عهده خواهند گرفت. در سومین مقاله از سری مقاله های تغذیه گاو شیری به مبحث تغذیه تلیسه ها پرداختیم. در این مقاله سعی شد به جنبه های کاربردی در مدیریت تغذیه تلیسه ها بپردازیم. در ابتدا به برنامه تغذیه ای دقیق و کنترل شده ای برای رشد تلیسه ها پرداختیم.

به جنبه هایی از تغذیه نظیر اهمیت استفاده از TMR همچون تغذیه گاو شیری، توجه به نوع و مقدار پروتئین جیره، مقدار انرژی مورد نیاز روزانه بر اساس افزایش وزن استاندارد، توجه به الیاف نامحلول موجود در جیره و نیز اهمیت منبع علوفه ای مورد استفاده پرداختیم. در آخر نیز به نکات مدیریتی که می تواند تاثیرات شگفت انگیزی در رشد و سلامت تلیسه ها داشته باشد، پرداختیم. امیدواریم نکات موجود در این مقاله بتواند شما در بحث تغذیه تلیسه ها به نتایج مطلوبی برساند.

توصیه می شود مقاله قبلی از سری مقالات تغذیه گاو شیری با عنوان اهمیت تغذیه استارتر در گوساله های شیرخوار را نیز مطالعه بفرمایید!

https://t.me/zarin_javdaneh

تهیه و تنظیم: امین دیندارصفا

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است