سلنیوم – اهمیت و نقش این عنصر سلنیوم در تغذیه طیور

سلنیوم – اهمیت و نقش این عنصر سلنیوم در تغذیه طیور

سلنیوم – نقش و اهمیت این عنصر سلنیوم در تغذیه طیور

در این فایل صوتی درباره نقش های بیولوژیکی بسیار مهم عنصر سلنیوم و اهمیت این عنصر در تغذیه طیور صحبت می کنیم.

تاریخچه

اهمیت و ضرورت سلنیوم بعد از احراز مسمومیت آن مشخص شد.

اوایل به خوبی مشخص شده بود که ازدیاد این عنصر می تواند باعث مسمومیت شود. که این مسمومیت خودش را در قالب آلکالوز در گاو و گوسفند و سایر دام های اهلی و همچنین ناقص الخلقگی جنین نشان می داد.

اما تحقیقات بعدی نشان دادند که این عنصر در مقادیر بسیار اندک یک عنصر کاملا ضروری است. و برای سلامتی و حیات کلیه سلول های بدن الزامی است.

نقش های عنصر سلنیوم در بدن

این عنصر نقش مهمی در سیستم آنتی اکسیدانی بدن دارد. این عنصر به عنوان کوفکتور آنزیم گلوتاتیون پروکسیتاز در بسیاری از واکنش های آنتی اکسیدانی و دفاعی بدن وارد عمل می شود. از این لحاظ یک همبستگی قوی بین سلنیوم و ویتامین E وجود دارد به طوری که هر دو اینها می توانند به حفظ مقادیر همدیگر و اعمال متابولیکی یک دیگر کمک کنند.

وجود این عنصر برای حفظ سلامت و فعالیت طبیعی غده لوزالمعده الزامی است. که در نتیجه آن هضم چربی ها و تشکیل میسل های صفراوی به خوبی انجام خواهد گرفت.

مشخص شده که در اثر کمبود این عنصر آب به زیر پوست پرندگان تراوش می کند. و به صورت تاول های آبکی زیر پوست نمایان می شود. که این موضوع به خاطر پروکسیداسیون غشاهای میکروزوم ها و میتوکندری سلول های کبدی است. که باعث لیکیج یا از دست رفتن آب از غشاهای سلولی می شود و به صورت تاول های زیر پوست بروز می کند.

یک چنین نقشی از عنصر سلنیوم در مورد بافت بیضه هم گزارش شده و بعضی از ورژن های آنزیم گلوتاتیوم پروکسیداز صرفا در دستگاه تناسلی عمل می کنند و به حفاظت از این سیستم و فرایند اسپرماتوژنز کمک می کنند. از این بابت در گله های مادر و در حیواناتی که به لحاظ تولید مثلی فعال هستند فوق العاده حائز اهمیت است.

در اثر کمبود عنصر سلنیوم کیفیت لاشه کاهش می یابد. کمبود عنصر سلنیوم باعث فرایند دیلیپ لاس شود. و همچنین خواص ارگانولپیکتیک لاشه یا همان خواص مربوط به عطر و طعم لاشه هم می تواند تحت شعاع قرار بگیرد.

نحوه و میزان مصرف سلنیوم در جیره

با توجه به مواردی که اشاره شد ضرورت دارد که عنصر سلنیوم به مقدار کافی و با استفاده از منابع سهل الجذب در جیره غذایی طیور لحاظ شود. معمولا در مکمل های معدنی از منابعی مثل سلنیت سدیم و پریمیکس های مربوطه استفاده می شود که جذب آنها بسیار کم است.

اشکال آلی این عنصر به ویژه سلنومتیونین یا سلنوسیستئین جذب بسیار خوبی دارند. و از زیست فراهمی بسیار بالایی برخوردار هستند. به همین دلیل توصیه می کنیم حداقل بخشی از نیازمندی های سلنیوم با استفاده از این منابع تأمین و در اختیار پرنده قرار گیرد.

پرندگان به سطوحی در حدود ۰٫۲۵ تا ۰٫۴ میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم در جیره غذایی نیاز دارند. و بایستی حتما به این نکته توجه شود که مقادیری در حدود ۱۰ ppm می تواند به سرعت مسمومیت ایجاد کند. که از این بابت باید در مصرف این عنصر بسیار دقت نظر شود.

دکتر جهانیان
مدیر بخش تغذیه شرکت زرین جاودانه

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است