عناصر موثر در ترکیب مکمل های معدنی خوراک طیور گوشتی-منگنز

عناصر موثر در ترکیب مکمل های معدنی خوراک طیور گوشتی-منگنز

 

عناصر موثر در ترکیب مکمل های معدنی خوراک طیور گوشتی-منگنز

در این فایل صوتی در خصوص عناصر موثر در ترکیب مکمل معدنی جیره صحبت خواهیم کرد.

با وجود میزان کم مواد معدنی در جیره ولی نقش های بیولوژیکی فوق العاده ارزنده ای را عهده دار هستند. هر گونه کمبود حاد این عناصر می تواند زمینه ساز مشکلات متابولیکی برای پرنده شود. مشخص شده که کمبودهای حاشیه ای یا خفیف بعضی از این عناصر، منجر به تعویق رشد، کاهش رشد و افت راندمان مصرف غذا می شود.

یکی از مهمترین این عناصر که در تغذیه طیور از اهمیت کلیدی برخوردار است، عنصر منگنز است. شناخت این عنصر به عنوان یک عنصر ضروری در تغذیه، به دهه ۴۰ میلادی بر می گردد. در طیور اهمیت و نقش این عنصر را به عنوان یک ماده مغذی ضروری آن قدر است که کمبود آن موجب یک فلجی خاص موسوم به پروزیس یا در رفتگی مفصل خرگوشی می‌گردد. نقش اساسی عنصر منگنز در تشکیل استخوان و ساختارهای اسکلتی همچون مفاصل می باشد.

اگر چه بخش معدنی یا کانی استخوان اساسا از گروه های هیدروکسید آپاتایت تشکیل شده که در برگیرنده کلسیم و فسفر است. منگنز هم برای رشد قالب آلی استخوان ضروری است، و اساسا در تشکیل موکوپلی ساکاریدهایی که زمینه عالی یا ماتریکس آلی استخوان را می سازند دخالت دارد. مشخص شده عنصر منگنز حداقل در دوتا مسیر آنزیمی که برای تشکیل کوندرویت سولفات الزامی هستند نقش دارد و عدم توانایی سنتز این مولوکول یعنی کوندرویت سولفات به منزله اختلال در تشکیل مفاصل و غضروف های اپی فیزی استخوان می باشد. اگر صفحات سلولی در ناحیه مفاصل به خوبی شکل نگیرند، استخوان های پا در محل مفاصل دچار ضعف و در رفتگی می شوند، که منجر به پروزیس می شود.

اختلالات اسکلتی و اختلالاتی که در زمینه ماتریکس یا کانی استخوان اتفاق می افتد، صرفا به استخوان محدود نمی شود، و چون ماتریکس آلی و اسفنجی پوسته تخم مرغ هم اساسا از ترکیبات گلای کوپروتئینی و موکوپلی ساکاریدی تشکیل شده لذا کمبود منگنز به شدت می تواند در کیفیت پوسته تخم مرغ هم تاثیر گذار باشد.

عنصر منگنز نقش مهمی در ساخت و آنابولیسم اسیدهای چرب دارد.این عنصر در سنتز چربی های تخم مرغ و سایر چربی ها و اسیدهای چرب در پیکره سلولی دخالت دارد.

در طیور مادر و بالغ عارضه ای وجود دارد به نام  کوندروئید عضلانی که این عارضه می تواند در اثر کمبود عنصر منگنز اتفاق بیافتد. کمبود منگنز می تواند با کوتاه شدن و ضخیم شدن استخوان های پا، کوتاه شدن و ضخیم شدن پاها و بال های پرنده و ایجاد منقار طوطی شکل همراه شود، اینها علائم کمبود شدید عنصر منگنز به حساب می آیند.

حالت ستاره نگری که در اثر اختلال عصبی یا فلجی عضله گردن اتفاق می افتد باز در اثر کمبود منگنز ایجاد می شود که شبیه به کمبود ویتامین ب۱ و تیامین هم دیده می شود و پرنده حالت ستاره نگری پیدا می کند و گردن به سمت عقب بر می گردد.

با توجه به اینکه جوجه ها به لحاظ ژنتیکی برای سرعت رشد بالا و متابولیسم شدید مورد اصلاح نژاد قرار گرفته اند لذا کلیه نیازمندی های آنها به ویژه احتیاجاتشان از نظر عنصر منگنز بالا است. در جیره نویسی باید به این نکات توجه داشت.

تأمین عنصر منگنز در غلظت های ۱۰۰ تا ۱۲۰ پی پی ام می تواند طیور گوشتی را از لحاظ منگنز کاملا تأمین کند. باید توجه داشته باشیم که وجود ترکیباتی مانند فیتات در جیره های غذایی می تواند قابلیت فراهم کردن و دسترسی زیستی این عنصر را به شدت کاهش دهد. بین غلظت کلسیم و فسفر جیره و جذب منگنز تقابل منفی وجود دارد که حتما در جیره نویسی باید مورد توجه قرار بگیرد تا از کمبودهای کاذب این عنصر مهم به شکل موثری جلوگیری کنیم.  

دکتر جهانیان
مدیر بخش تغذیه شرکت زرین جاودانه

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است