نقش عنصر مس و میزان استفاده از آن در خوراک و تغذیه گاوهای شیری

نقش عنصر مس در تغذیه گاو شیری

نقش عنصر مس و میزان استفاده از آن در خوراک و تغذیه گاوهای شیری

نقش عنصر مس و میزان استفاده از آن در خوراک و تغذیه گاوهای شیری

نقش عنصر مس: اطلاعات ذیل بعنوان یک راهنما نقش مواد معدنی موثر در سلامتی گله شما را به شما می شناساند .

توجه شود برخی مواد معدنی اثرات متقابل بر روی یکدیگر دارند. حیوانات علائم کمبودهای مواد معدنی و نیز مسمومیت های با مواد معدنی را نشان می دهند و اغلب اوقات علائم کلینیکی مشابه می باشد. زمانیکه شما علائم مربوط به کمبود یا مسمومیت با مواد معدنی و اثرات متقابل آنها را بدانید، شما خواهید توانست، مواد معدنی را در جیره تان به نحوی تنظیم کنید که باعث افزایش سطح سلامتی و تولید مثل گله شود.

 

نقش عنصر مس:

علائم کمبود و اثرات آن:

یکی از علائم کمبود عنصر مس ضعف پوشش یا کم رنگ شدن پوشش مویی، کاهش میزان رشد است که اگر همراه با افزایش مولیبدن باشد منجر به اسهال می شود. از دیگر علائم کمبود عنصر مس، مرگ ناگهانی همراه یا بدون علائم ابتدایی است. در صورتیکه میزان عنصر مس خالص یا آهن در جیره مصرفی افزایش یابد مرگ ناگهانی همراه یا بدون علایم ابتدایی مشاهده می شود. از علائم دیگر کمبود عنصر مس کاهش میزان باروری در گاو های شیری و کاهش کیفیت اسپرم در گاوهای نر، جفت ماندگی می باشد.

کمبود عنصر مس منجر به افزایش وقوع زخم شیردان، ناتوانی در بلع، عدم تعادل، به سختی راه رفتن، بیرون زدگی چشم، تلوتلو خوردن و زمینگیری در گوساله های جوان و تازه به دنیا آمده می شود. رشد نامتناسب استخوان، پاشنه های ترک خورده، آبسه های کف پا، گندیدگی سم، آسیب به بافت شاخی سم و نقص در کراتین سازی و ظهور آن بصورت ایجاد موهای خشن، بیماریهایی دستگاه قلبی عروقی و کاهش سیستم ایمنی از دیگر علائم کمبود عنصر مس می باشد. گاوها در برخی موارد علیرغم افزایش یا کمبود میزان عنصر مس، ممکن است هیچگونه علائم کلینیکی از کاهش یا مسمومیت با عنصر مس را نشان ندهند.

کاهش فعالیت آنزیم اریتروسیت سوپر اکسیداز دیسموتاز که با سرعت کمتری نسبت به سطح عنصر مس سرم در خون قابل رهگیری و اندازه گیری می باشد.

علائم مسمومیت با عنصر مس:

مسمومیت با عنصر مس منجر به بی حالی، بی اشتهایی، زمینگیری های مکرر، ناراحتی های گوارشی، زردی و کاهش تولید شیر، ناهنجاریهای خونی، وجود خون در ادرار (همو گلوبین اوریا) و هموگلوبینمی می شود.

در صورت افزایش عنصر مس قابل تحمل ممکن است مقدرای از آن به صورت اکسید شده در داخل شیر وارد شود و منجر به کاهش سولفور قابل دسترس جهت فلورشکسته شده و این امر منجر به کاهش تولید نیز خواهد شد.

جذب عنصر مس از مواد غذایی در حیوانات بالغ کاهش می یابد و از ۹۰% در زمان تولد به حدود کمتر از ۱۰% در ۵۰ روزگی خواهد رسید. احتیاجات عنصر مس از رژیم غذایی در حدود ۱۵۰ تا ۲۵۰ میلی گرم در روز می باشد.

میزان کسب عنصر مس از مواد معدنی ppm 2500 باشد که این میزان برابر ۷۱ میلی گرم در هر اونس می باشد.

http://zarinjavdaneh.ir/نقش-برخی-مواد-معدنی-ضروری-در-رژیم-غذایی/

https://t.me/zarin_javdaneh

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است