والین و نقش آن در تغذیه طیور؛ سودمندی‌ها و کاربردها

والین

والین و نقش آن در تغذیه طیور؛ سودمندی‌ها و کاربردها

والین در تغذیه طیور

مقدمه

والین به همراه ایزولوسین و لوسین، یک اسید آمینه شاخه دار است که نقش های مهم متابولیسمی در تغذیه طیور، بخصوص در مرحله رشد سریع را ایفاء می کنند. در جیره های استاندارد طیور ایجاد تعادل مناسبی از اسیدهای آمینه شاخه دار سبب بهبود مسیر تولید انرژی و متابولیسم پروتئین می گردد. والین چهارمین اسیدآمینه محدود کننده در جیره های طیور است.

از سال ۲۰۰۹ که برای اولین بار والین به صورت تجاری برای استفاده در خوراک دام ارائه گردید تا سال ۲۰۱۶ ، میزان مصرف آن در صنعت طیور ۸ برابر شده و پیش بینی می شود که میزان مصرف تا ۱۲ برابر در سال ۲۰۲۰ برسد.

اهمیت استفاده از این اسید آمینه بیشتر در مرحله رشد و تولید بروز می کند که سهم منبع پروتئینی جیره غذایی کاهش یافته و بیشتر سهم جیره غذایی را غلات تشکیل می دهند. برای مثال ذرت دارای سطوح بالایی از لوسین و سطوح پایینی از والین می باشد به همین دلیل بازدهی استفاده از این اسید آمینه در جیره های غذایی که دارای پروتئین پایین تری هستند،کاهش می یابد.کمبود اسیدآمینه والین در جیره غذایی طیور منجر به کاهش شاخص های عملکردی پرنده می شود.

سودمندی های والین

استفاده از والین بر شاخصه های زیر اثر گذار بوده و باعث بهبود در عملکرد کلی پرنده شود:

-۱ اثرات محرک رشدی اسیدآمینه والین به دلیل بهبود در متابولیسم پروتئین ماهیچه ای در طیور به اثبات رسیده است.

-۲ آزادی عمل بیشتر در کاهش پروتئین خام جیره به ازاء مکمل کردن جیره با این اسید آمینه

-۳ تعادل بهتر پروتئینی جیره با نزدیکتر شدن به الگوی پروتئین ایده آل مورد نیاز طیور

-۴ کاهش هزینه های خوراک مصرفی به دلیل بازدهی بهتر جیره با تعادل اسید آمینه ای بهتر

-۵ اثرات بر کاهش نیتروژن دفعی پرنده و تولید کمتر آلودگی محیط زیستی و کاهش گاز آمونیاک در مرغداری ها

-۶ کاهش میزان بافت های چربی در بدن جوجه ها با تغییر در متابولیسم بافت چربی

-۷ رشد بهتر ماهیچه های ران و سینه در جوجه گوشتی با تحریک دریافت بهتر اسیدهای آمینه توسط سلول ماهیچه ای

-۸ اثرات هضم و جذب مواد مغذی به دلیل رشد و گسترش بهتر بافت روده و بهبود پرزهای روده ای

-۹ افزایش فاکتورهای رشدی شبه-انسولینی در کبد و کمک به تکثیر و رشد سلولی

لازم به ذکر است که محل اصلی متابولیسم والین در بافت ماهیچه ای (بافت گوشت) است بر خلاف اسیدهای آمینه دیگر که عمدتا در کبد تجزیه و متابولیزه می شوند. بنابراین بافت ماهیچه ای که معیار اصلی رشد در پرندگان گوشتی است، بیشترین تاثیر پذیری را از این اسید آمینه دارد. در این حالت والین مکمل خوبی برای بهبود رشد پرنده از نظر تولید ماهیچه (گوشت) و کاهش بافت چربی در نظر گرفته می شود.

 

پیشنهادات کاربردی

توصیه های جدید برای جیره های کاربردی نشان می دهد که استفاده از ۴۹۰ تا ۵۵۰ گرم والین در هر تن جیره می تواند از بروز اثرات ناشی از کمبود این اسید آمینه جلوگیری کند و باعث بهبود عملکرد گردد. برای محاسبه ساده تر این میزان از والین برابر حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از لیزین کریستاله مصرفی در هر تن خوراک می باشد (والین مصرفی= حدود یک چهارم تا یک پنجم میزان لیزین).

در جیره های مکمل شده با ال-والین می توان تا حد  ۲/۰ تا ۴/۰ درصد از میزان پروتئین خام جیره را کاهش داد.

این کاهش پروتئین (کاهش هزینه و کم شدن گاز آمونیاک تولیدی) به این دلیل است که مکمل سازی جیره با ال-والین باعث بهبود کیفیت پروتئین (از نظر تعادل اسیدآمینه ای) می شود بنابراین بخشی از پروتئین خام جیره توسط ال-والین به عنوان اسیدآمینه محدود کننده جایگزین می گردد.

http://zarinjavdaneh.ir/اسیدهای-آمینه-ایده-آل/

https://t.me/zarin_javdaneh

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است