گاوداری ها و فواید و هزینه های تغذیه ای محصولات فرعی

گاوداری ها و فواید و هزینه های تغذیه ای

گاوداری ها و فواید و هزینه های تغذیه ای محصولات فرعی

گاوداری ها و فواید و هزینه های تغذیه ای محصولات فرعی

نکات مهم :
  • محصولات فرعی می توانند برای مدیران گاوداری ها فواید اقتصادی و تغذیه ای داشته باشند.
  • قیمت ها و تثبیت موقعیت دو فاکتور کلیدی در مورد محصولات فرعی هستند.
  • بسیاری از چالش ها جهت دست یابی به موفقیت در گاوداری باید مدیریت شوند.
  • دگرگونی های خوراک در زمان ساخت جیره ها به وسیله محصولات فرعی باید مد نظر قرار گیرد.
مقدمه

محصولات فرعی خوراک در زامن ساخت و تولید محصولات صنعتی و انسانی به وجود می آیند (مثل قند، اتانول، نشاسته و روغن)، این خوراک ها در تغذیه نشخوارکنندگان می توانند حتی از محصولات اصلی با ارزش تر باشند (مثل دانه های تقطیری ذرت). در این مقاله در مورد موقعیت یابی محصولات فرعی در جیره، محاسبه ارزش اقتصادی آنها، استراتژی های لازم برای استفاده از آنها و نگرانی های مربوط به کیفیت آنها بحث خواهد شد.

موقعیت یابی فرآورده های فرعی در خوراک

منظور از موقعیت یابی این است که مشخص کنیم با توجه به شرایط یک مزرعه چگونه باید از فرآورده های فرعی در جیره گاوهای شیری استفاده کنیم. اگر جیره مورد استفاده به مواد مغذی موجود در فرآورده های فرعی نیازی  ندارد، نباید از آنها استفاده کرد. در زیر دسته بندی فرآورده های فرعی و مثال هایی برای آنها آورده شده است :

* منابع پروتئینی :
  • پروتئین قابل تجزیه در شکمبه (RDP) مثل خوراک گلوتن ذرت و دانه سویای خام
  • پروتئین غیر قابل تجزیه در شکمبه و قابل تجزیه در روده (RUP) مثل کنجاله سویای حرارت دیده، دانه تقطیری ذرت، پودر ماهی و پودر خون.
* منابع فیبری :
  • فیبر فیزیکی : مثل فیبر پنبه دانه و کاه
  • فیبر شیمیایی : مثل پوسته سویا، تفاله چغندر و تفاله مرکبات

* منابع چربی یا روغن مثل دانه تقطیری ذرت، پودر گوشت و استخوان و فیبر پنبه دانه

* منبع قندی مثل تفاله مرکبات، ضایعات نانوایی و ملاس

* منابع نشاسته ای مثل هومینی یا ذرت پوست کنده، پروتئین Whey یا ضایعات نانوایی

* منابع فسفر مثل محلول های تقطیری ذرت یا پودر گوشت و استخوان

یک فرآورده فرعی ممکن است در بیش از یک دسته قرار گیرد. مدیران گاوداری باید فرصت های موجود را شناسایی کنند. به طور مثال در یک جیره بر پایه سیلاژ ذرت می توان از فرآورده های فرعی تامین کننده فیبر کافی (انتخاب بر اساس اندازه قطعات سیلاژ ذرت)، پروتئین اضافی (هر دو نوع پروتئین محلول و مکمل RUP با لیزین بالا)، فیبر قابل تخمیر در شکمبه (پایین از نظر نشاسته) و مکمل چربی (انتخاب بر اساس سطح تولید) در جیره استفاده کرد. در جیره های بر پایه علوفه یا علوفه ها با دانه های کوچک می توان از فرآورده های عرغی تامین کننده RUP، کربوهیدرات تخمیری در شکمبه و مکمل چربی در جیره استفاده کرد.

طبق روش ایلینویز در جیره های با میزان سیلاژ ذرت بالا، از ۵/۲-۲ کیلوگرم فیبر پنبه دانه، ۲-۱ کیلوگرم پوسته سویا و ۱ کیلوگرم سویای حرارت دیده به عنوان فرآورده های فرعی در جیره استفاده شد. از برنامه های کامپیوتری بر پایه مدل شکمبه (نظیر Dairy NRC 2001، AminoCow یا CPM Dairy) می توان برای ارزیابی توازن اسیدهای آمینه، ماده خشک مصرفی و میزان کاهش انرژی استفاده کرد.

تعیین قیمت فرآورده های فرعی گاوداری 

بعد از اینکه مدیر گله به این نتیجه رسید که فرصت استفاده از یک فرآورده فرعی در جیره وجود دارد، سوال بعدی این است که «آیا قیمت خوراک مورد نظر مناسب است؟». از نرم افزارهای کامپیوتری که ارزش مواد مغذی موجود در فرآورده های فرعی را بر اساس ارزش مواد مغذی خوراک مرجع می سنجند، برای این منظور استفاده می شود. جداول ۱ و ۲ صفحات <Feed Val> را نشان می دهند که در آنها برای تعیین ارزش یک فرآورده فرعی از یک خوراک پایه استفاده می شود.

جدول شماره ۱

گاوداری و تعیین قیمت فرآورده های فرعی

جدول شماره ۲

گاوداری تعیین قیمت فرآورده های فرعی         گاوداری

 

– Feed Val 1 از ذرت به عنوان منبع انرژی و از کنجاله سویا به عنوان منبع پروتئین برای ارزش گذاری استفاده می کند.

– Feed Val 3 از ذرت به عنوان منبع انرژی، از کنجاله سویا به عنوان منبع RDP،  از پیه حیوانی به عنون منبع چربی، از دی کلسیم فسفات به عنوان منبع فسفر و از سنگ آهک به عنوان منبع کلسیم برای سنجش و ارزش گذاری استفاده می کند.

– Feed Val 4 از ذرت به عنوان منبع انرژی، از پودر خون به عنوان منبع RUP، از اوره به عنوان منبع RDP، از پیه به عنوان منبع چربی، از دی کلسیم فسفات به عنوان منبع فسفر و از سنگ آهک به عنوان منبع کلسیم جهت ارزش گذاری فرآورده های فرعی استفاده می کند.

  • برنامه کامپیوتری «Sesame» که توسط دانشگاه اهایو توسعه یافته است، برنامه دیگری است که تعداد زیادی خوراک مرجع را شامل شده و ارزش اقتصادی فرآورده های فرعی را محاسبه می کند.

ارزش فرآورده 

زمانی که می خواهید ارزش یک فرآورده فرعی را تعیین کنید از نکات زیر استفاده کنید تا مطمئن شوید خوراک به خوبی ارزش گذاری شده است.

  • برای فرآورده فرعی مورد نظر نقطه سر به سر را از نظر کاهش های انبارداری محاسبه کنید، کاهش های انبار داری برای خوراک های با میزان رطوبت بالا حائز اهمیت است (نفوذ آب و خروج مواد مغذی از خوراک وقتی به دامداری رسیده، گل و لای که باید از خوراک پاک شود و کاهش ماده خشک به علت تخمیر). کوچک شدن خوراک بدین معناست که مقداری از خوراک هدر رفته، بوسیله پرندگان و جوندگان خورده شده، به وسیله گل و لای یا مدفوع آلوده شده سات یا قدری دور ریز داشته است.
  • تعیین کنید که آیا قیمت خرید به چه صورت باید پرداخت شود.
  • بپرسید که آیا هزینه بعد از رسیدن محصول به مزرعه پرداخت می شود یا در محل تولید باید پرداخت گردد.
روش های قابل استفاده در سطح گاوداری

بعد از اینکه خوراک موقعیت یابی شده و از نظر قیمت سنجش شد، اندازه گله شاخصی است که مشخص می کند که دامداری باید چگونه از یک فرآورده فرعی استفاده کند. حداقل مقدار خوراک یا یک مخلوط که می تواند به طور موفقیت آمیزی با TMR مخلوط شود، ۱ کیلوگرم بوده و سطح مطلوب آن ۳-۲ کیلوگرم است. دو روش در زیر توضیح داده شده است :

  • خرید نصف مقدار از یک فرآورده خاص در گله های بزرگ باعث می شود که خوراک در یک دوره زمانی مشخص تغذیه شود (در کمتر از ۶۰ روز). فرآورده های فرعی که نیاز به انبارداری دارند در زیر آمده است :
  • انبارداری علوفه فرآوری شده
  • انبار کردن منبع انرژی (ذرت، جو یا هومینی)
  • انبار کردن منبع چربی (فیبر کتان یا سویای Roast شده)
  • انبار کردن خوراک های فیبری (پوسته سویا یا تفاله مرکبات)
  • انبار کردن مخلوط های ریز مغذی (مخلوط افزودنی های معدنی-ویتامینی)
  • انبار کردن خوراک یا مخلوط پروتئین
انبار کردن خوراک

مخزن های ستونی دارای اوگر می توانند دقت تهیه مخلوط را بالا برده و میزان اتلاف خوراک را حداقل سازند. انبارسازی در محیط بسته نیز اتلاف خوراک را کاهش داده و باعث سهولت در کار مسئول خوراک می شود. در هنگام انبار کردن خوراک در محیط باز، حفاظت آن از باد و تغییرات جوی جهت حداقل کردن اتلاف خوراک در نظر گرفته شود.

  • مخلوطی از فرآورده های فرعی را بخرید که در آن منابع معدنی، ویتامینی و پروتئینی وجود داشته باشد چون در هنگام خرید به صورت نیمه بار انبارداری سخت بوده و نیز هزینه خوراک پس از دریافت محصول پردخت می شود. برای گله های بزرگ این روش مطلوب تر است در صورتی که مدیران گله ها بخواهند از نظر قیمت به صورت رقابتی عمل کنند. این روش می تواند یک وضعیت برد-برد برای هر دو طرف ایجاد کند.
    • تهیه کننده خوراک ممکن است از نظر استراتژیکی وقتی قیمت یک فرآورده فرعی مطلوب است، به مقدار زیادی از آن تهیه کند (به طور مثال تهیه فیبر پنبه دانه در اکتبر و نوامبر). در این حالت انبارداری یک فرآورده فرعی خاص، مخلوط کردن، نیروی کار و نیز حمل و نقل می تواند بر عهده شرکت تامین کننده خوراک باشد.
    • مدیر گله می تواند کنترل بهتری بر روی فرآیند مخلوط سازی و جلوگیری از اتلاف خوراک داشته باشد چون اضافه کردن یک مخلوط به TMR به جای ۷-۳ مورد خوراک بسیار راحت تر است.
نگارنده: مایکل هاتجنز
ترجمه: امین دیندارصفا

https://t.me/zarin_javdaneh

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است