لنگش در جوجه های گوشتی؛ عوامل، کنترل و پیشگیری

لنگش

لنگش در جوجه های گوشتی؛ عوامل، کنترل و پیشگیری

لنگش در جوجه های گوشتی برخی از عوامل:

نکروباسیلوز بین انگشتی                                                    necrobacillosis digital Inter

درماتیت بین انگشتی                                                   Inter digital dermatitis or Scald

درماتیت انگشتی                                                         Digital dermatitis or Mortellaro

درماتیت زگیل مانند                                                                     dermatitis Verrucose

هیپرپلازی پوست بین انگشتی                                            hyperplasia skin Interdigital

آماس حاد و مزمن نسج مورق یا هجوم الدم سم                      laminitis chronic and Acute

استئودیستروفی                                                                               Osteodystrophy

ریکتز                                                                                                          Rickets

اوستئوماالسی                                                                                    Osteomalecia

استئودیستروفی فیبروز                                                            اfibrosa Osteodistrophy

اوستئوپروزیس                                                                                       Osteoprosis

میوپاتی تغذیه ای                                                                         myoahy Nutritional

کمبود مس                                                                                   deficiency Copper

کمبود منگنز                                                                             deficiency Mangenes

کمبود روی                                                                                       deficiency Zinc

عوامل عفونی

عوامل عفونی متعددی مثل (MS ) در ایجاد لنگش، عفونت مفاصل و یا تاندون ها نقش دارند.

استافیلوکوک، رئو ویروس Reo virus، تنوسینوویت آنفولانزا، .. جزء پاتوژن های ایجاد کننده لنگش و عفونت مفاصل و یا تاندون می باشند.

گزارش گیری از مرغدار درباره وضعیت سن و تیترهای سرمی Reo. AI. MS و ND،AE بیماری های مادری

جوجه های گوشتی در مدت زمان اندک و با کارایی بالا از مواد خوراکی استفاده می کنند و غذای با کیفیتی برای انسان تولید می نمایند. در دهه های اخیر، عملکرد تولید جوجه های گوشتی با انتخاب دو صفت مهم سرعت رشد و کارایی تبدیل غذایی در موسسات اصلاح نژاد طیور به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته است. سی سال پیش، برای تولید یک جوجه گوشتی ۲ کیلو گرمی یک دوره ۶۳ روزه مورد نیاز بود در حالی که هم اکنون ، طول دوره نگهداری جوجه ها به کمتر از ۳۵ روز کاهش یافته است. همزمان با این پدیده و به دلیل فشردگی پرورش مرغ گوشتی در مرغداری های مدرن، مشکلات سلامتی جدیدی برای آنها بوجود آمده است.

جوجه های جدید بسیار حساس هستند زیرا در اصلاح نژاد آنها فقط به جنبه عملکرد تولید گوشت آنها توجه شده و ساختار اسکلتی مناسب برای حمل آن مورد غفلت قرار گرفته است. همچنان متولیان مختلف صنعت مرغداری سعی دارند از طریق سلکسیون و بهبود مدیریت پرورش بر این مشکلات فایق آیند. ناهنجاری های پا، آسیت، مرگ ناگهانی، گرسنگی مزمن و اجباری مرغ ها و خصلت تهاجمی خروس های گله مادری از جمله دستاوردهای منفی توسعه دانش و فن آوری این صنعت در چند دهه گذشته بوده است.

لنگش
ناهنجاری های پا موجب کاهش توان تولید جوجه ها و حذف آنها از گله شده و کشتارگاه ها نیز از پذیرفتن آنها خود داری می کنند. بعلاوه عدم دسترسی به آب و دان و تولید درد در جوجه ها، این بیماری را از جمله عوارض مرتبط با سلامتی آنها مطرح می کند. عده ای از دست اندرکاران صنعت طیور، مطرح کرده اند که آیا اصولا پذیرفتنی است که چنین رشدی بوجود آید ولی برای سالم نگهداشتن آنها درد سر و توجه بیشتری لازم باشد.

عده ای از مردم نیز که نسبت به شرایط نگهداری و پرورش حیوانات حساس هستند، مطرح کرده اند که اگر صنعت طیور مجبور به ایجاد چنین شرایطی برای پرورش جوجه ها است ، آیا بهتر نیست به دنبال عواملی بگردد تا شرایط زندگی جوجه ها را حتی المقدور بهتر کند و جوجه ها بتوانند در این ۴۰ روزه حیات خود برای مصرف آب و دان حتی المقدور با مشکل راه رفتن مواجه نباشند. در این مقاله، ناهنجاری پا در جوجه گوشتی و عوامل موثر بر آن مورد بررسی قرار گرفته است.

لنگش پای جوجه ها تحت تاثیر عوامل ژنتیکی ، تغذیه گله مادر، تغذیه گله گوشتی  و شرایط حاکم بر آن ,شرایط جوجه کشی ، بیماری های عفونی ، تنش های محیطی و صدمات فیزیکی بوجود می آیند. جدید ترین و مهم ترین عامل توسعه ناهنجاری های پا در سویه های جدید جوجه گوشتی ، سرعت رشد بالای آنها و اثر آن بر روی سیستم اسکلتی – حرکتی جوجه ها است.

ناهنجاری های اسکلتی توأم با درد یا عدم کارکرد صحیح بیوشیمیایی است و نتیجه آن، کاهش رشد، حذف جوجه ها، افزایش تلفات در نتیجه گرسنگی و از دست دادن آب بدن و کاهش کیفی لاشه می باشد. در گله های گوشتی حدود ۲ تا ۳ درصد آنها علایم کلنیکی لنگش را نشان می دهند ولی تعداد بیشتری از آنها به انواع غیر حاد ناتوانی سیستم حرکتی دچار می شوند. حدود یک درصد از افراد گله در نتیجه انواع مشکل پا از بین میروند.
  • کمبود های تغذیه ای به ویژه مواد معدنی و ویتامین ها در مرغ مادر موجب لنگش در جوجه آنها می شود. کمبود ویتامین دی-۳ ایجاد استخوان نرم در جوجه ها می کند و لنگش را افزایش می دهد. کمبود ریبوفلاوین موجب فلج انگشت خمیده و تکیه جوجه بر مفصل خرگوشی خود می شود. کمبود رطوبت در جوجه کشی موجب ایجاد جوجه ضعیف ، چسبیدن غشاءهای پوسته به بدن جوجه و بروز مشکلات پا می شود. سطوح صاف و لغزنده در روزهای اول موجب توسعه لنگش آنها می شود.
  • وجود گرما و جریان مناسب هوا و اجتناب از اینکوباسیون سرد موجب توسعه مناسب استخوان جوجه در حال رشد جنین، تقارن رشد دو پا، و کاهش پیچیدگی انگشتان و انحنای پا می شود. گرمای بیش از حد و کمبود اکسیژن در ۴ روز آخر جوجه کشی مانع توسعه مناسب استخوان ها شده و عدم تقارن استخوان های بزرگ پا را بوجود می آورد. انتقال جوجه از جوجه کشی به مرغداری نیزمهم است و موجب عوارضی چون انحنای پا شود.
  • تراکم اثر متضاد و پیچیده ای روی سلامت جوجه ها و ناهنجاری پای آنها و در نتیجه وضعیت راه رفتن آنها دارد، زیرا هر چه تراکم بالاتر باشد، اولا فضای قابل دسترس به ازای هر جوجه کاهش می یابد و جوجه ها امکان حرکت و فعالیت کمتری دارند و از طرف دیگر تراکم بر روی شرایط محیطی داخل سالن نیز موثر است و هر چه تعداد و وزن جوجه در سالن بیشتر باشد، تولید آمونیاک بیشتر بوده و بستر مرطوب تر است و هر دو این عامل موجب تغییراتی در سلامت و ناهنجاری های پای جوجه ها می شوند. به هر حال به نظر میرسد تراکم بالای ۳۰ کیلو گرم در هر متر مربع باعث افزایش تلفات و نیز ناهنجاری های جدی پا می شود.

کنترل و پیشگیری

کنترل شرایط دستگاه های جوجه کشی اعم از رطوبت دما فشار اکسیژن نیز بر بروز بیماری لنگش و چسبندگی های منتج به پارالایز و یا لنگش جوجه ها موثر هستند.

اجرای برنامه های تغذیه ای مناسب و همچنین اجرای برنامه خاموشی متناسب با سن و وزن گله طبق استاندارد اارائه شده توسط شرکت های تولیدی

معمولا اجرای برنامه خاموشی از سن ۸ روزگی به مدت ۱ تا ۲ ساعت در ۲۴ ساعت  و در سن ۱۶ روزگی تا پایان به ۴ ساعت در ۲۴ ساعت می رسد.

https://www.linkedin.com/zarinjavdaneh

انتشار

error: محتوا حفاظت شده است