آنتیبیوتیکها، کوکسیدیواستاتها و آفتکشها موجود در بستر مرغداری
آنتیبیوتیکها، کوکسیدیواستاتها و آفتکشها
قسمت چهارم:
آنتیبیوتیکها، استفاده شده در تولید طیور شامل باسیتراسین، بامبرمایسین، کلروتتراسایکلین، دیهیدرواسترپتومایسین، اریترومایسین، لینکومایسین، نئومایسین، اکسیتتراسایکلین، پنیسیلین، اسپکتینومایسین، استرپتومایسین، تتراسایکلین و تیلوزین است. بهطور مشابهی، چندین مادهی شیمیایی برای کنترل انگلهای پروتوزوآیی داخلی که منجر به ایجاد کوکسیدیوز میشوند، استفاده شدهاند.
دفع کوکسیدیواستاتهایی نظیر سولفاکویینوکسالین و دکوکوئینات در مورد طیور گوشتی در قفس که با جیرههای حاوی این دو دارو تغذیه شده بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. ذخیره کردن مدفوع طیور گوشتی در دمای ۳۹ درجهی سانتیگراد به مدت ۹ روز اثرات متناقضی را نشان داد، میزان سولفاکویینوکسالین با توجه به میزان اولیه در کود ۴۰% کاهش یافت در حالی که میزان دکوکویینات ثابت بود. هر دو کوکسیدیواستات هنگامی که نمونههای مدفوع در لایههایی به ضخامت ۱ سانتیمتر در آون با دمای ۲۰۰ درجهی سانتیگراد خشک شدند، نسبتا ثابت بودند.
در واحدهای تخمگذار، مواد شیمیایی در جیره به منظور کنترل حشرات در بستر وجود دارند. نمونههایی از مواد شیمیایی که لاروها را میکشند شامل رابن(rabon)، زوآلن(zoalen)، یونیستات(unistat)، نیکاربازین(nicarbazin)، فورازولیدان(furazolidone)، نیتروفورازون(nitrofurazone) و سیرومازین(cyromazine) هستند. برخی از بقایای این مواد شیمیایی در ضایعات کود طیور اندازهگیری شدهاند(جدول ۶). غلظتهای باقیماندهی این مواد شیمیایی که در بستر طیور یافت میشود با مقدار، دفعات استفاده از مواد، بقایا و پایداری این مواد شیمیایی و کمپوست شدن بستر مرتبط است.
جدول۶- آنتیبیوتیکها، کوکسیدیواستاتها و لاروکشهای استفاده شده در تولید طیور (Sims & Wolf, 1994)
عواقب استفاده از کودهای طیور حاوی این بقایای شیمیایی در مزرعه به میزان کافی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. کاهش در سرعت تجزیهی بستر طیور و پاسخ محصول به مواد مغذی موجود در کود که از کاربرد کودهای حاوی آنتیبیوتیکها، و کوکسیدیواستاتها ناشی میشود، گزارش شده است. این امر مهم است تا دریابیم کمپوست کردن ضایعات آلی شامل بستر طیور احتمالا غلظت بیشتر آفتکشهای آلی را در کود کاهش میدهد. اگرچه در آمریکا استفاده از آنتیبیوتیکها، و محرکهای رشد در خوراک طیور کاهش یافته است.
ترکیبات مختلکنندهی اندوکراین
ترکیبات مختلکنندهی اندوکراین(EDCs) گروهی از ترکیبات سنتتیک و یا طبیعی هستند که در محیط وجود دارند و اثرات سوئی بر حیوان و انسان دارند. ترکیبات مختلکنندهی اندوکراین شامل چندین هورمون طبیعی دفع شده توسط حیوان است و شامل آفتکشها، علفکشها، استروژنهای گیاهی و دیگر ترکیباتی است که سیستم اندوکراین را مختل میکند. این ترکیبات از طریق ایجاد تداخل در باند شدن هورمونها با گیرندههایشان و یا اختلال در سیستم اندوکراین با تقلید از هورمونهای طبیعی بر موجود اثر میگذارند.
طیور گوشتی میتوانند ترکیبات EDCs را تولید و در شکل هورمونهای استروئیدی آنها را دفع کنند. تحقیقات نشان داده که بستر طیور گوشتی شامل ۱۷- بتااواسترادیول، اواسترول، اواستریول و تستوسترون است که میتوانند در بستر طیور در غلظتهای قابل تشخیصی باقی بمانند. اثر تخلیهی این ترکیبات در محیط بهطور ضعیفی درک شده است.
آزمایش انجام شده در آمریکا بر روی استفاده از بستر طیور برای برآورده کردن احتیاجات نیتروژنی گیاه در مزرعه نشان داد که هورمونهای استرادیول و تستوسترون اثری در خاک، سطح خاک، سطح زیرین زهکشیشده و آب زهکشیشده نداشت. این نتیجه و دیگر مطالعات نشان میدهد که اواسترادیول و تستوسترون به محض تماس با خاک مینرالیزه میشوند. اگرچه دیگر مطالعات نشان دادند که بخشهایی از اواسترادیول و تستوسترون در برابر مینراله شدن مقاومت میکنند.
بار میکروبی
کود طیور شامل جمعیت بزرگی از باکتریها، ویروسها، پروتوزوآها و قارچها است. تراکم میکروبی در بستر طیور میتواند بیش از ۱۰۱۰ سلول در گرم باشد و باکتریهای گرم مثبت(آکتینومایسسها، کلستریدیا یا یوباکترها، باسیلها یا لاکتوباسیلها) نزدیک به ۹۰% از این تنوع میکروبی را شکل میدهند. در حالی که میکروبها دامنهای از فرآیندهای آنزیمی و متابولیکی را در محیط بستر طیور شکل میدهند، دو گروه از میکروبها در صنعت طیور مورد توجه خاص هستند که عبارتند از میکروبهای مینرالهکنندهی نیتروژن و میکروبهای بیماریزا.
فرار آمونیاک از مینراله شدن نیتروژن آلی در بستر طیور ناشی میشود که اسید اوریک، اوره و بیشتر از نیمی از نیتروژن موجود در بستر طیور بهواسطهی فعالیت میکروبی به صورت آمونیاک از دست میرود. تحقیقات نشان داده که گونههای باسیلوس و آرتروباکترها بهعنوان میکروبهای غالب در مینراله کردن اسید اوریک در بستر طیور هستند. تحقیقات بر روی توالی DNA مشخص کرد که گروه باکتریایی غالب در مینراله کردن اسید اوریک براساس آنزیم اورهآز هستند.
این گروههای میکروبی در غلظتهای به اندازهی کافی زیاد وجود دارند(تقریبا ۱% از کل جمعیت میکروبی) که مسئول سرعت مینرالیزه شدن بالا نیتروژن آلی در طیور تیمار نشده است. اخیرا نشان داده شده است که قارچ به ویژه گونهی آسپرژیلوس شکلهای غالب نیتروژن آلی در بستر طیور را مینراله کرده و بایستی این فعالیت قارچها مورد توجه قرار بگیرد.
میکروبهای بیماریزا گروه دوم از باکتریهایی هستند که در صنعت طیور وارد شدهاند. تحقیقات نشان دادهاند که بستر طیور مخزنی برای چندین گونهی بیماریزا از جمله اشرشیاکلی، کامپیلوباکترها، لیستریا مونوسیتوژنز، گونههای سالمونلا و کلستریدیوم پرفرینژ هستند. تماس بین پرندهها و بستر یک منبع عمدهی آلودگی را نشان میدهد که منبع اصلی ورود میکروبهای بیماریزا به داخل گوشت در طی فرآوری هستند.
در برخی از موارد ممکن است از بین بردن میکروبهای بیماریزا قبل از پراکنش کود در بستر ممکن است نیاز باشد که این حالت یک منبع بالقوهی ورود پاتوژنها به محیط است.
در قسمت بعدی این مقاله می خوانیم:
استفاده از بستر طیور
با ما همراه باشید.
