ویتامینها و آنزیمهای خوراکی و نقش آنها در غلبه کردن بر چالشها متابولیکی
ویتامینها و آنزیمهای خوراکی
ویتامینها و آنزیمهای خوراکی پتانسیل خنثی کردن برخی از چالشها و ناهنجاریهای متابولیکی را دارند. تحقیق اخیر نشان میدهد که سطوح افزایشیافتهی ویتامینهای E و C سبب کاهش تلفات ناشی از بیماری آسیت در جوجههای گوشتی میشود. سندرم کبد و کلیهی چرب یک ناهنجاری متابولیکی تغذیهای است که با مکملسازی منظم بیوتین در جیرهی طیور گوشتی حذف میشود. شواهد تجربی نیز در مورد اثرات مفید مکملسازی ۲۵- هیدروکسی کوله کلسیفرول بر وقوع و شدت ناهنجاریهای اسکلتی و عملکردی در طیورگوشتی وجود دارد. چالش دیگر، وجود مقادیر زیاد پلیساکاریدهای غیر نشاستهای غیرقابل هضم و به میزان جزیی محلول در بسیاری از غلات و دیگر اجزای خوراکی گیاهی است که منجر به اثرات غیرتغذیهای مختلفی میشود. استفاده از آنزیمهای خوراکی بهویژه اندو ۱،۳،۱،۴ بتاگلوکاناز و اندو ۱، ۴ بتا زایلاناز برای خنثی کردن این اثرات سوء در صنعت طیور کاربردی شده است. یک مثال معمول برای چالشهای متابولیکی کاهش قابلیت دسترسی فسفر فیتاتی در اجزای خوراکی گیاهی و پتانسیل فیتات برای عمل کردن بهعنوان یک مادهی ضدتغذیهای است. مطالعات اخیر نشان داده که فیتات میتواند تلفات اندوژنوسی را تحریک کند و فیتاز میتواند به جلوگیری از این تلفات کمک کند.
هدف اصلی تغذیهی مدرن طیور،
بهرهگیری از توان ژنتیکی کامل پرنده با فراهم کردن جیرههای کامل که همهی احتیاجات تغذیهایشان را با توجه به گونه، سن، طبقهی تولید و سطح عملکرد را پوشش دهد، است. اگرچه، تولید متراکم منجر به بروز ناهنجاریهای متابولیکی نظیر فرسایش سنگدان، سنگهای ادراری، عدم تعادل الکترولیتی، سندرم کبد و کلیهی چرب، سندرم هموراژیک کبد چرب، بیماری ششها(آسیت)، سندرم مرگ ناگهانی و ناهنجاریهای اسکلتی مختلف نظیر دیسکندروپلازی درشتنی میشود. بهعلاوه، چالشهای متابولیکی مختلفی وجود دارند که کارشناسان تغذیهی طیور به هنگام فرموله کردن جیره بایستی مورد توجه قرار دهند. یک مثال معمول، وجود مقادیر زیاد پلیساکاریدهای غیرنشاستهای غیرقابل هضم و با قابلیت انحلال جزیی در بسیاری از غلات و اجزای خوراکی گیاهی است که منجر به اثرات ضدتغذیهای مختلفی بهطور خاص در طیور جوان میشود. مثال دیگر کاهش قابلیت دسترسی فسفر در اجزای خوراکی گیاهی برای طیور و دیگر حیوانات تکمعدهای است چون بخش بیشتر این فسفر بهصورت فسفر فیتاتی غیرقابلدسترس است که بهواسطهی کمبود آنزیمهای گوارشی در دستگاه گوارششان غیرقابل استفاده است.
