فرآوری خوراک و تأثیر آن بر عملکرد بهتر جوجه های گوشتی
فرآوری خوراک
این امر که تأمین خوراک مهم ترین هزینه پرورش جوجه های گوشتی می باشد به خوبی شناخته شده است.
حدود %۷۰-۶۰ هزینه پرورش مربوط به هزینه های تأمین خوراک می باشد.
قطعا اصلی ترین بخش این هزینه ها مربوط به تهیه مواد اولیه خوراک دام می باشد. در عین حال هزینه فرآوری خوراک بخش مهمی از هزینه های خوراک را در بر می گیرد و می تواند عملکرد جوجه ها را فراتر از جنبه ی تغذیه ای تحت تأثیر قرار دهد.
فرآوری خوراک و تمام هزینه های مربوط به آن شامل دامنه وسیعی از یکسری عملیات یکدست شامل دریافت مواد اولیه، آسیاب کردن، پیمانه کردن، مخلوط نمودن، پلت کردن، بارگیری و تحویل می باشد.
تقریباً تمام این عملیات می توانند تأثیر مثبت یا منفی به عملکرد بعدی حیوانات داشته و قطعاً بر روی سود آوری شرکت تولید کننده محصولات طیور نیز موثر خواهد بود.
ضریب تبدیل مرغ های گوشتی به میزان قابل توجهی طی چند دهه اخیر افزایش یافته است در سال ۱۹۶۰ یک مرغ گوشتی تجاری طی ۱۶ هفته به وزن ۲٫۲kg می رسید و به بازار عرضه می شد امروزه مرغ های گوشتی همان وزن را طی ۶ هفته به دست می آورند. (Havenstein et al.,1994) گرایش مشابهی نیز در مورد بوقلمون ها مشاهده شده است (۲۰۰۱, Ferket)
این پیشرفت قابل توجه را بیش تر می توان به اصلاحات ژنتیکی نسبت داد گر چه پیشرفت های شگرف در زمینه تغذیه بهره گیری بیش تر از این تغییرات ژنتیکی را ممکن ساخته است. علاوه بر این آگاهی ما از فرآوری و تحویل خوراک اجرای بسیاری از نوآوری ها را در زمینه تغذیه ممکن ساخته است.
تغذیه اولیه و توسعه روده ای
به علت اینکه چند روز اول پس از خروج از تخم مرغ بیش ترین درصد چرخه زندگی مرغ های گوشتی را تشکیل می دهند این امر حیاتی به نظر می رسد که این فرصت به پرنده داده شود تا بهترین شروع را داشته باشد.
طی آن چند روز سازگاری، جوجه ها در حال طی کردن تغییرات متابولیکی و فیزیولوژی هستند که طی جایگزینی منبع غذایی تخم مرغ با تمام مواد مغذی با غذای فشرده شده رخ می دهد.
در طی این دوره انتقال به علت محدودیت در هضم و جذب، کربوهیدرات ها و اسیدهای آمینه موجود در خوراک به خوبی مورد استفاده قرار نمی گیرند.
در اکثر مواقع جوجه ها در وضعیت منفی تغذیه ای قرار می گیرند و مجبورند برای زنده ماندن ذخایر حیاتی بدن خود را مصرف کنند.
(به عنوان مثال بافت ماهیچه ای) در نتیجه جوجه ها بیش از آن مورد انتظار است مستعد بیماری ها، از دست دادن وزن بدن و استرس محیطی می باشد.
کاهش وزن ۲ تا ۵% طی این مدت حیاتی پس از خروج از تخم امر غیر متداولی نمی باشد علاوه بر آن بسیاری از جوجه ها پس از این دوره رشد ناقص و ناکافی، کاهش مقاومت در برابر بیماری ها و افزایش وزن ناچیز از خود نشان می دهد.
توسعه هر چه زودتر روده که اولین اندام تأمین کننده مواد غذایی می باشد به منظور ایجاد شرایط مناسب جهت یک آغاز خوب برای جوجه های یک روزه، حیاتی می باشد.
شروع دریافت خوراک
به منظور زنده ماندن و تولید بهتر جوجه ها باید دریافت خوراک، هضم وجذب مواد مغذی را طی ۱ تا ۴ روز اول پس از خروج از تخم فرا بگیرند هر چه زودتر بهتر.
اندام های دخیل در هضم که پانکراس، کبد و روده کوچک می باشند به سرعت پس از خروج از تخم توسعه می یابند.
سایر دانشمندان پیشنهاد نموده اند که نرخ و میزان توسعه قابلیت هضم به وضعیت تغذیه ای جوجه ها در زمان خروج از تخم مرغ و ارائه سریع و مداوم ترکیبات خوراکی به سیستم معدی- روده ای و بافت مخاطی روده ها بستگی دارد.
چندین پژوهش به منظور بررسی تغذیه به صورت تزریق در تخم مرغ به عنوان راهی برای تسریع توسعه روده انجام شده است. در حالی که این پژوهش امیدهایی را در زمینه استفاده از این روش ایجاد نموده اند، کمبود تکنولوژی های کاربردی به منظور استفاده از آن کاربرد و آن را با مشکل مواجه نموده است.
یک طرح آمریکایی و جهانی تدوین شده و در حالی بررسی برای یافتن موانع تکنیکی برای استفاده از آن جهت تغذیه دورن تخم (In Ovo) می باشد.
اگر چه استفاده ی وسیع از این تکنولوژی را در سال های بعد خواهیم دید و هنوز جای کار دارد. بنابر این ضروری است که مسائل مربوط به تغذیه جوجه هایی که تازه از تخم خارج شده را با روش های مرسوم و رایج مورد توجه قرار دهیم.
https://zarinjavdaneh.ir/خوراک-خوردن-در-مرغ-ها-و-اهمیت-آن-در-تامی/
