مدیریت خوراک و بهترین کارهای مدیریتی برای استفادهی مفید از بستر طیور
مدیریت خوراک
مدیریت خوراک: بهبود بازدهی خوراک و سلامت حیوان که بروز بیماریها را حداقل میسازد یک بخش مهم در سیستم پرورش متراکم و بستهی حیوانها است. استفادهی کافی از مواد مغذی با مصرف محرکهای رشد نه تنها هزینهی تولید را کاهش میدهد بلکه یک ابزار عمده برای کاهش پتانسیل آلودگی از قبیل نیتروژن و فسفر در کود است. اگرچه برخی از محرکهای رشد حاوی فلزات هستند این عمل احتمالا غلظت برخی از فلزات ویژه را در فرآوردههای کود افزایش میدهد. فرموله کردن دقیق و تغذیه با جیرهها تنها برای برآورده کردن احتیاجات است و نه اینکه احتیاجات تغذیهای در سطوح مازاد تامین شوند که با این کار یک ترکیب پایداری در اثر استراتژیهای مدیریت ضایعات حاصل میشود.
دفع مواد مغذی در کود طیور از هضم و متابولیسم ناکافی آن ناشی میشود. افزودن مکملهای خوراکی و تغییر برنامهی خوراکدهی برای بهبود بازدهی مواد مغذی میتواند منجر به کاهش معنیدار در میزان نیتروژن، فسفر و بوی کود طیور شود.
نمونههایی از این روشها برای مدیریت خوراک عبارتند از:
۱) افزودن اسیدهایآمینهی سنتتیک و کاهش میزان پروتئین در خوراک که منجر به کاهش نیتروژن کود به میزان ۲۷- ۱۰% در واحدهای پرورش طیور گوشتی میشود.
۲) مکملسازی آنزیمی که منجر به کاهش وزن ۱۵-۱۲% در کود طیور میشود.
۳) مکملسازی فیتاز که منجر به کاهش ۶۰-۲۵% در میزان فسفر کود میشود.
۴) فرموله کردن جیره برای برآورد احتیاجات که منجر به کاهش۱۵- ۱۰% در میزان نیتروژن کود میشود.
۵) خوراکدهی مرحلهای میزان نیتروژن و فسفر را ۳۳- ۱۰% کاهش داد.
۶) استفاده از مواد خام با قابلیت هضم بالا میزان دفع نیتروژن و فسفر در کود را ۵% کاهش داد.
۷) استفاده از تکنیکهای خاص در فرآیند تهیهی خوراک(نظیر کاهش اندازهی ذرات و پلت کردن) میتواند قابلیت هضم مادهی خشک را بهطور معنیداری افزایش دهد که این امر منجر به کاهش تولید کود میشود.
۸) استفاده از کوکسیدیواستاتهای جایگزین از قبیل یونوفرها( به جای ترکیبات آرسنیکی) میتواند به کاهش قابل ملاحظهای در سطح آرسنیک در بستر طیور بیانجامد.
۹) استفاده از محرکهای رشد غیرفلزی میتواند منجر به کاهش فلزها و بهویژه فلزهایی نظیر مس و روی در کود طیور شود.
بهترین کارهای مدیریتی برای استفادهی مفید از بستر طیور
یک نیاز فوری برای تنظیم قوانین دولتی برای حذف و نگهداری ایمن ضایعات طیور وجود دارد تا اثرات محیطی را حداقل سازیم. مدیریت ضایعات طیور بایستی با برنامهی مدیریتی وسیعالطیفی در مورد برنامهی مواد مغذی در کشاورزی هماهنگ شود. راهنماییها در مورد کاربرد مزرعهای خاص، سرعت بارگیری مطلوب و محدودیتهای مجاز در مورد مواد مغذی، فلزات سنگین، آنتیبیوتیکها و کوکسیدیواستاتها در ضایعات طیور ضروری است. دادههای تحقیقاتی در مورد تغییر شکل و قابلیت دسترسی مواد مغذی گیاه و فلزات سنگین در کود طیور برای مدیریت موثر این منبع بهعنوان منبع مواد مغذی و ترمیمکنندهخاک ضروری است. بازیافت ضایعات طیور در تهیهی خوراک گاو و ماهی و تولید برق بایستی برای مدیریت موثر و مناسب ضایعات طیور مورد ملاحظه قرار گیرد.
مواردی از برنامهی مدیریتی موثر برای استفادهی کشاورزی از بستر طیور عبارتند از:
۱- انتخاب محل
۲- تولید و جمعآوری
۳- ذخیرهسازی، نگهداری و تیمار کردن
۴- انتقال و استفاده در مزرعه. مطلوب ساختن نقطهای خاص برای هر یک از این اجزا برای حداکثر کردن استفادهی مفید از منابع بستر ضروری است؛ بنابراین از آلودگی در نزدیکی این محیط بایستی پرهیز شود.
برنامههای مدیریتی در مورد بستر طیور بایستی پتانسیل ارزش بستر را بهعنوان یک منبع منعکس کند و هم یک ارزیابی واقعی از اثرات منفیای که اجزای تشکیلدهندهی بستر ممکن است بر محیط داشته باشند را ارائه دهد. هزینههای بالا در جابهجایی و عدم وجود ساختارهای توزیعی از جمله دلایلی هستند که نیاز به یک روش جامع برای رسیدن به یک مدیریت مناسب در مورد بستر طیور را توضیح میدهد و اینکه این روش بایستی توسعه داده شود تا از همهی مزایای مرتبط با تبدیل ضایعات طیور بهرهمند شویم.
انتخاب محل
- محل تاسیس یک واحد مرغداری بایستی براساس سهولت در تولید، ذخیرهسازی و تیمار کردن ضایعات و مناسب ساختن خاک در آن محل برای استفادهی از بستر طیور در مزرعه انتخاب شود.
- نزدیکی به جریان آب، حوض و مسیرهای زهکشی و درک هیدرولوژی آبهای زیرزمینی بایستی مورد توجه قرار گیرد.
جمعآوری و ذخیرهسازی
- طرح مدیریت ضایعات هدفش این است که حجم تولید ضایعات را کاهش دهد که این امر کارایی استفاده از تجهیزات را تسهیل خواهد کرد.
- جمعآوری بستر بایستی مرتبط با ظرفیت مخزن باشد بهطوری که این منابع از شرایط نامطلوب جوی حفظ شوند و در شرایط فیزیکی خوبی نگهداری شود بهطوری که کاربرد آن را آسان سازد.
- انتقال نامطلوب بستر از نظر اقتصادی اغلب منجر به توزیع محدود مواد مغذی در سرتاسر سالن میشود که منجر به جمع شدن برخی از مواد مغذی نظیر فسفر در سطوح مازاد در مزرعه در یک فاصلهی کوتاه از محل تولید ضایعات میشود.
تیمار کردن
کمپوست کردن یکی از معمولترین روشها برای رسیدن به یک کود آلی پایدار است. این روش همچنین برای حذف جزیی و یا کامل ارگانیسمهای بیماریزا است.
- نواحی مورد نظر برای کمپوست کردن بایستی نفوذناپذیر باشند تا از نشت آلودگی به آبهای زیرزمینی جلوگیری کنند.
- محل کمپوست کردن بایستی در یک نقطهی مرتفع باشد تا از ورود جریان آب خارجی به داخل کومه و از آلوده شدن آن جلوگیری کنیم.
- تودهی کمپوست شده بایستی از باران حفظ شود تا از آلودگی حفظ شود و نیز از باران نیز محافظت شود تا بر مشکلات ناشی از گازهای بودار غلبه کند.
- رواناب غنی از مواد مغذی ناشی از تودهی کمپوستی بایستی در یک استخر(مخزن) و یا در پشت سد جمعآوری شود و ممکن است دوباره استفاده شود.
- تودهی کمپوستی بایستی به دقت محافظت شود تا از گرد و غبار و خروج بو جلوگیری کنیم. چنانچه یک کمپوست بسیار خشک باشد فرآوری بایستی کند شود و گرد و غبار اضافی ممکن است تولید شود. چنانچه کمپوست بسیار مرطوب باشد آن ممکن است تحت شرایط غیرهوازی قرار گیرد و منجر به خروج بیشتر بو شود.
کاربرد مزرعهای
زمان استفاده از بستر طیور در مزرعه بایستی براساس حداکثر کردن بازیافت مواد مغذی در محصول باشد و ارتباط نزدیکی با الگوی تولید و ظرفیت ذخیرهسازی داشته باشد.
- کمپوست طیور بایستی در طی رشد فعال محصول و یا بلافاصله قبل از کاشت استفاده شود. برای مثال کاربرد کمپوست طیور در طی پاییز و زمستان هنگامی که محصولات بهطور طبیعی قادر به استفاده از مواد مغذی نیستند، نبایستی انجام شود.
- کاربرد کود بایستی براساس احتیاجات متعادل مواد مغذی برای گیاه باشد.
- بستر بایستی با خاک ترکیب شود که این امر از دست دادن نیتروژن گازی، از دست دادن مواد مغذی از طریق رواناب و آلودگیها در بستر را کاهش دهد.
بررسیهای محیطی
بررسیهای مدیریتی یکی از بهترین کارهای مدیریتی برای دست یافتن به یک تولید پایدار و محافظت محیطی هنگامی که بستر طیور در مزرعه به کار میرود، است. بررسیهای محیطی شامل آنالیز منظم کود، حفظ رکوردهای دقیق و صحیح در مورد کارهای انجام شده در فارم، نمونهبرداری منظم از خاک و آب و آنالیز مواد مغذی آن و وجود آلودگی است.
نتیجهگیری
کود طیور یک منبع آلی خوب از مواد مغذی برای پرورش محصولات از قبیل ذرت است. اگرچه از دست دادن نیتروژن از طریق تبخیر شدن آمونیاک یک موضوع مهم در طی نگهداری و استفاده از بستر طیور در مزرعه است. این تلفات میتواند از طریق فرآیند مناسب کمپوست کردن در حضور ترمیمکنندههای آلی از قبیل کاه غلات کاهش یابد.
موفقیت در استفاده از بستر طیور یک منبع مغذی با ارزش و یک نگهدارندهی خاک است که بسته به توسعهی تکنولوژیها و طراحی تجهیزاتی دارد که ارزش این محصولها را بیشتر و استفادهی یکنواخت از ضایعات طیور در مزرعه فراهم کند. پاسخ محصولات زراعی، چراگاه و بوستانها به استفاده از ضایعات طیور در کشاورزی و اثرات مفید آنها بر روی ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی خاک بایستی مورد آزمایش قرار گیرد تا استفاده از بستر طیور را حداکثر کنیم.
زیست فراهمی مواد مغذی و فلزات سنگین و حرکتشان به سمت آبهای سطحی و زیرزمینی به وسیلهی میزان بار بستر طیور میتواند تحت تاثیر قرار بگیرد. همچنین بهترین کارهای مدیریتی برای استفادهی ایمن از کود طیور برای تولید پایدار و حداقل اثر بر روی محیط بایستی توسعه داده شوند. این امر به تکنولوژیها اجازه خواهد داد تا برای کاربرد مزرعهای ضایعات طیور توسعه داده شوند.
https://zarinjavdaneh.ir/کود-طیور-بهعنوان-منبع-سوخت/
