مرغداری ها و راه های پیشگیری از گسترش بیماری آنفلوانزا

مواردی که در مرغداری ها برای پیشگیری از همه گیر شدن بیماری آنفلوانزا باید انجام شود

۱- سالن ها، وسایل مختلف مرغداری، بستر، کود، ضایعات و زباله ها با توجه به دستورالعمل های سازمان دامپزشکی، پاک سازی و ضدعفونی شود. کف، سقف و دیوارهای داخل و خارج سالن ها و انبارها، باید طوری ساخته شده باشند که بتوان آن ها را ضدعفونی کرد.

۲- حرارت، رطوبت و هوای مرغداری باید مطابق با دستورالعمل های پرورشی هرنژاد تنظیم شود.

۳- برای ورود به مرغداری تنها یک راه گذاشته شود و پس از اطمینان از آلوده نبودن وسایل و افراد به آنها اجازه ورود داده شود.

۴- آب آشامیدنی مرغداری هر شش ماه یک بار آزمایش میکروبی شود.

۵- دان مرغداری از فروشندگان مطمئن خریداری شود.

۶- از ورود وسایل و دان هایی که از مرغداری های دیگر می آید، جلوگیری شود.

۷- از ورود پرندگان مهاجر، طیورخانگی و پرندگان زینتی به مرغداری و همچنین از دسترسی آن ها به آب و دان، جلوگیری شود. لازم است پنجره ها حتماً توری سالم داشته باشند و اگر سوراخی در دیوارها و سقف وجود دارد بسته شود.

۸- از وارد شدن شوک به طیور- مانند ورود ناگهانی افراد به سالن، سر و صدای بلند، کاهش شدید رطوبت، قطع ناگهانی دان، آب و تهویه – جلوگیری شود.

دامپزشکان، بازدیدکنندگان و همه کسانی که در مرغداری رفت و آمد دارند باید تمام نکته های بهداشتی را رعایت کنند.

۹-  از ورود طیور جدید به مرغداری جلوگیری شود. اگر خواستید طیور جدیدی را به سالن ها اضافه کنید باید تمام نکته های بهداشتی و قرنطینه ای، براساس دستور العمل های دامپزشکی رعایت شود.

۱۰- کارکنان مرغداری باید بهداشت فردی مانند دو ش گرفتن، پوشیدن لباس کار، چکمه، ماسک، کلاه، عینک و دستکش را رعایت کنند.

* درصورت نبودن دوش، از کارکنان خواسته شود قبل و بعد از کار، در منزل دوش بگیرند.

۱۱- لازم است به کارکنان مرغداری ها آگاهی داده شود تا ازخرید و فروش و نگهداری انواع پرنده های اهلی، پرندگان وحشی، شکار پرندگان و همچنین مصرف آن ها، خودداری کنند.

۱۲- باید در محل ورود به مرغداری، حوضچه های ضدعفونی برای افراد و وسایل نقلیه وجود داشته باشد.

کارکنان مرغداری ها برای حفظ بهداشت و سلامتی باید لباس کار، چکمه، ماسک، کلاه، عینک و دستکش داشته باشند و قبل و پس از کار دوش بگیرند.

۱۳- علاوه بر این لازم است، ظرف های ضدعفونی در محل ورود به سالن ها گذاشته شود تا افرادی که وارد می شوند، دست ها و کفش های خود را ضد عفونی کنند.

۱۴- در صورت کاهش خوراک، پایین آمدن تولید، تلفات غیرعادی در سالن ها یا افزایش مرگ و میر در مرغداری، فوری به اداره دامپزشکی محل، اطلاع داده شود.
برای حفظ بهداشت و ایجاد یک قرنطینه مطمئن در مرغداری، تمام رفت و آمدهای وسایل نقلیه و افراد را کنترل کنید و پس از ضدعفونی، اجازه ورود دهید.

۱۵- برای جلوگیری از انتشار ویروس، لازم است پرندگان تلف شده پس از جمع آوری در کیسه های پلاستیکی قرار گیرند و در اتاق انتظار، داخل بشکه های در بسته نگهداری شوند.

* لاشه طیور مرده باید هرروز جمع آوری و دفن یا سوزانده شود. هرگز لاشه طیور از مرغداری خارج نشود.

۱۶- از حمل کود به خارج از مرغداری جلوگیری شود.

* کود و بستر آلوده باید در چال های عمیق طبق دستورالعمل دامپزشکی دفن شود.

۱۷- قبل از بارگیری طیور، مجوز سلامت گله از واحد دامپزشکی دریافت شود.

۱۸- قبل از جوجه ریزی، تمام سالن های مرغداری پاکسازی و ضدعفونی شوند. برای تهیه ماده ضدعفونی مناسب با دامپزشکان مشورت شود.

پرندگان تلف شده را هر روز جمع آوری کنید. لاشه آن ها باید سوزانده یا دفن شود.

۱۹- جوجه های مورد نیاز از مراکز مطمئن خریداری شوند. در این مورد می توان با دامپزشکان مشورت کرد.

۲۰- جوجه های وازده باید از مرغداری حذف شوند.

۲۱- به کارکنان آموزش های لازم داده شود.

۲۲- تمام رفت و آمدهای افراد به مرغداری ثبت شود. در صورت وقوع بیماری، این کار به دانستن علت آن کمک می کند.

* متصدیان و دامپزشکان شاغل در صنعت طیور با حساسیت و توجه دقیق به گله می توانند وضعیت غیرطبیعی و تلفات غیرمعمول را به دامپزشکی اطلاع دهند تا بررسی های لازم به موقع صورت گیرد.

اگر در یک مرغداری یا روستا نشانه ای از بیماری آنفلوانزا مشاهده شود، لازم است همه مرغداران و روستاییان منطقه با دامپزشکی همکاری کنند تا جلوی انتشار بیماری گرفته شود.

https://www.linkedin.com/zarinjavdaneh