ویروس آنفلوانزا ؛ میزبان های ویروس و راه های انتقال
مقاومت و حساسیت ویروس آنفلوانزا
– ویروس آنفلوانزا در آب ۲۲ درجه سانتی گراد به مدت ۴ روز و در دمای صفر درجه بیش از ۳۰ روز مقاومت می کند.
– ویروس آنفلوانزا در مدفوع می تواند در دمای ۴ درجه به مدت ۳۰ تا ۳۵ روز و در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد ۷ روز زنده بماند.
– ویروس آنفلوانزا، دمای ۵۶ درجه را ۳ ساعت و دمای ۶۰ درجه را ۳ دقیقه تحمل می کند.
– ویروس در بافت ها مدتی طولانی و در کود، ۳ ماه باقی می ماند.
– ویروس در شرایط خشکی و حرارت بالا، فوری از بین می رود.
– ویروس در گوشت منجمد، مدت طولانی زنده می ماند.
– نسبت به بسیاری از پاک کننده ها و ضدعفونی کننده ها، حساس است و غیرفعال می شود.
ویروس آنفلوانزا در دمای صفر درجه بیش از ۳۰ روز مقاومت می کند.
حیوانات چگونه ویروس آنفلوانزا را منتشر می کنند؟
۱- پرندگان وحشی(یا آزادپرواز) و آبزی به خصوص اُردک وحشی که جزو پرندگان مهاجر هستند، از عامل های مهم به حساب می آیند.
۲- خوک و گراز از حیوان های انتشار دهنده ویروس بیماری هستند. این ها می توانند ویروس نوع انسان و حیوان را در دستگاه تنفس خود نگه دارند و با ایجاد تغییر در آن ها، ویروس جدیدی به وجود آورند.
پرندگان مهاجر و آبزی بدون این که بیمار شوند می توانند ویروس آنفلوانزا را به نقاط مختلف جهان ببرند.
خوک و گراز می توانند ویروس آنفلوانزای انسان و پرندگان را تبدیل به یک ویروس جدید کنند.
میزبان های ویروس آنفلوانزا
تمام پرندگان نسبت به ویروس آنفلوانزا حساس هستند؛ اما مرغ، خروس، کبوتر، بوقلمون، شترمرغ، قرقاول،کبک، اُردک، بلدرچین و پرندگان زینتی مانند طوطی، مینا، و سهره از بقیه حساس ترند. در این میان حساسیت بوقلمون از همه بی شتر است. خوک و انسان هم از جمله میزبان های ویروس آنفلوانزا هستند.
تقریباً تمام پرندگان به ویروس آنفلوانزا حساس هستند.
مواردی که سبب می شود پرندگان به بیماری آنفلوانزا دچار شوند؟
۱- تماس با مدفوع پرندگان وحشی، ب هویژه پرندگان آبزی مهاجر.
۲- تماس با پرندگان آلوده که ویروس را از راه مدفوع و ترشحات چشم و بینی دفع می کنند.
۳- کفش، لباس و دست آلوده، تجهیزات آلوده و سبد حمل طیور.
۴- آب، فاضلاب و جا به جایی و انتشار ویروس به وسیله باد و هوا.
۵- بستر و کود آلوده.
۶- دان و مواد خوراکی آلوده به مدفوع و ترشحات پرندگان مبتلا به آنفلوانزا.
۷- افرادی که بدون رعایت بهداشت، درواحدهای مرغداری رفت و آمد می کنند.
-
یک گرم کود آلوده به ویروس می تواند یک میلیون پرنده را آلوده کند.
-
روستاییان باید پرندگان خود را در محوط های محصور و دور از دسترس سایر پرندگان اهلی و وحشی نگهداری کنند.
۸- جوندگان، سگ، گربه و تا حدودی مگس، ناقل ویروس شناخته می شوند.
۹- وسایل نقلیه ای که ضد عفونی نشده اند.
۱۰- جوجه ریزی در سالن های آلوده قبل از پاکسازی و ضد عفونی کامل آنها.
۱۱- وجود گراز در کنار پرندگان بیمار.
۱۲- پرکنی و کشتار طیور بیمار که سبب انتشار ویروس می شود.
۱۳- بازار عرضه پرندگان زنده و نمایشگاه پرندگان.
پرنده هایی که برای فروش به بازار برده می شوند در صورت برگشت باید به مدت ۲۱ روز از سایر پرنده ها جدا نگهداری شوند.
