پیشگیری از شیوع آنفلوانزا در کارخانه های جوجه کشی و کشتارگاه ها
توصیه هایی پیشگیری برای کارخانه های جوجه کشی
۱- جوجه هایی که کیفیت ندارند به مرغداری ها فروخته نشوند.
۲- از تخم مرغ های تَرک دار، کثیف و غیرمجاز برای جوجه کشی استفاده نشود.
۳- سالن های جوجه کشی هر روز شستشو و ضدعفونی شود.
۴- ضایعات کارخانه جوجه کشی به صورت بهداشتی، تبدیل و یا معدوم شود.
۵- تخم مرغ های نطفه دار از مراکز مجاز تهیه شود.
۶- جوجه ها همراه با بیمه نامه و گواهی بهداشتی معتبر به مرغداری های مجاز تحویل داده شوند.
۷- موردهای غیرعادی به دامپزشکی اطلاع داده شود.
۸- کامیون های حمل و نقل تخم مرغ های نطفه دار و جوجه با دقت ضدعفونی شوند.
مرغداران نباید مرغ زنده را به بازارهای محلی و اشخاص بفروشند.
توصیه هایی برای کشتارگاه ها
۱- کارکنان کشتارگاه باید از ماسک مناسب، عینک، کلاه، لباس کار، چکمه و دستکش استفاده کنند و بهداشت فردی به خوبی رعایت شود.
۲- قبل از کشتار، گواهی سلامت و حمل بهداشتی طیور از مرغداران درخواست شود.
۳- تا آن جا که امکان دارد طیوری که نشانه های ناراحتی تنفسی دارند در آخرین ساعت، کشتار شوند (لازم است برای مشخص شدن زمان مناسب حمل گله به کشتارگاه، با مرغداری ها هماهنگی شود.
۴- قفس های حمل طیور باید پس از تخلیه، شستشو و ضد عفونی شوند.
۵- ماشین های حمل طیور قبل از خروج از کشتارگاه، شستشو و ضدعفونی شوند.
۶- سالن و دستگاه های کشتارگاه بعد از پایان کار باید شستشو و ضدعفونی شوند.
استفاده از لباس کار مناسب در کشتارگاه، می تواند از انتقال آلودگی پیشگیری کند.
۷- از ورود پرندگان و حیوان های دیگر به داخل سالن های کشتارگاه، جلوگیری شود.
۸- روی فاضلاب و آبروهای کشتارگاه با پوشش مناسب پوشانده شود.
۹- امکانات لازم برای بازرسان بهداشتی فراهم شود.
۱۰- ضایعات کشتارگاه نابود و یا به صورت بهداشتی، تبدیل به مواد دیگر شوند.
۱۱- اگر هنگام حمل طیور، مرگ و میر آنها بیش از حد بود، موارد به اداره دامپزشکی اطلاع داده شود.
آنفلوانزی پرندگان چگونه به انسان منتقل می شود؟
۱- تماس مستقیم با پرندگان آلوده و بیمار؛
۲- تماس مستقیم با مدفوع و ترشحات پرندگان و وسایل آلوده؛
۳- کشتن و پرکندن طیور و ماکیان آلوده و بیمار؛
۴- تنفس هوای آلوده به ویروس؛
۵- شکار پرندگان یاخریداری پرندگان شکار شده؛
شکار، خریداری و مصرف پرندگان مهاجر می تواند سبب بیماری و انتقال آنفلوانزای پرندگان شود.
۶- مراحل آماده سازی قبل از پخت و خوردن گوشت، تخم مرغ و سایر فرآورده های خوراکی پرندگان آلوده، به صورت خام و نیم پز؛
۷- استفاده از مواد خوراکی و آب های آلوده به فضولات پرندگان؛
۸- بازارهای سنتی فروش پرندگان زنده که می توانند سبب انتشار ویروس شوند؛
۹- وجود گراز در کنار پرندگان آبزی و بومی.
* هنگام شیوع بیماری، همه افراد باید مراقب باشند تا ویروس وارد بدن آن ها نشود.
با دقت در مواردی که گفته شد به راحتی می توان راه های پیشگیری از ابتلا به این بیماری را پیدا کرد.
* افرادی که با هریک از موارد بالا ارتباط داشته اند، لازم است تا ۱۰ روز مراقب وضعیت خود باشند و در صورت بروز تب در این مدت، به پزشک مراجعه کنند.
* فردی مشکوک به آنفلوانزای پرندگان است که علاوه بر داشتن سه نشانه تب، گلودرد و سرفه ، به نحوی در تماس با پرنده آلوده ، بیمار یا تلف شده بوده باشد.
در مناطق آلوده باید از هرگونه تماس با پرندگان اجتناب شود و در صورت اجبار، لازم است از دستکش، ماسک، کلاه، چکمه و لباس کار استفاده شود.
حمل و نقل و خرید و فروش پرندگان آلوده یکی از راه های انتشار بیماری میان مردم است.
