امنیت زیستی و نکاتی که پرورش دهندگان و صاحبان طیور و ماکیان باید بدانند

امنیت زیستی (بیوسکیوریتی) چیست؟

در یک جمله، راه پیشگیری از تماس میان حیوانات با میکروب های بیماریز را امنیت زیستی می گویند و اصولی دارد که برای موفقیت باید رعایت شود؛ این اصول درهمه جا قابل اجراست. در ارتباط با پرندگان، از مرغداری های صنعتی تا پرورش گله های کوچک، طیور روستایی و مراکز پرورش و عرضه پرندگان زینتی و کشتارگاه ها می توان آن ها را پیاده کرد.

* رعایت امنیت زیستی، برای همه کسانی که به نحوی با پرندگان سروکار دارند لازم است.

مواردی که پرورش دهندگان گله های کوچک و صاحبان طیور و ماکیان روستایی لازم است اجرا کنند

ممکن است ابتدا اجرای این موارد ( امنیت زیستی ) به نظر شما سخت بیاید ولی اگر یک بار با دقت آن ها را انجام دهید متوجه خواهید شد که کار دشواری نیست و علاوه براین، تأثیر مستقیمی برسلامت خودتان، افراد خانواده، دیگران و سلامت پرندگان دارد و سرمایه شما را هم حفظ می کند؛ بنابراین، کاری کنید که اجرای این موارد برای شما به صورت عادت دربیاید و به دیگران هم آن را توصیه کنید.

1. برای آنکه مقاومت پرنده ها در برابر بیماری بیشتر شود، آب و غذای کافی و تمیز و داروهای تقویتی(مولتی ویتامین) در اختیار آن ها قرار دهید، محل زندگی شان را مرتب تمیزکنید، و از واکسن و داروهای ضدانگل استفاده کنید.

3. پرنده ها را در محل هایی که به وسیله توری یا وسایل دیگر محصور شده اند نگه دارید تا از دسترس پرندگان وحشی و آزاد پرواز دور باشند.

4. غذا و دان پرند هها را دور از دسترس سایر حیوانات نگه دارید.

5. اردک ها را در برکه های محصور نگه دارید. البته ممکن است تغذیه آن ها در شالیزار از نظر اقتصادی مفید باشد، ولی خطر آلودگی و بیماری آنها را تهدید می کند.

5. به ظاهر پرنده ها توجه داشته باشید و در صورت بروز نشانه های بیماری حتی در یک پرنده، فوری آن را از بقیه جدا کنید و به دامپزشکی اطلاع دهید.

6. در زمان شیوع بیماری، ازخریداری و پذیرفتن پرنده جدید، حتی به صورت هدیه خودداری کنید. در سایر شرایط هم، پرنده های تازه وارد را در محلی جدا نگه دارید. اگر پس از حداقل دو هفته سالم بودند آنها را در کنار بقیه قرار دهید.

7. پرنده زنده را برای تهیه غذا به خانه نیاورید. در صورت ضرورت، آن را در محلی جدا از محل نگه داری پرنده ها که قابل شستشو باشد ذبح کنید و پرها و ضایعات آن را بسوزانید یا دور از دسترس حیوانات دفن کنید.

8. هرفردی که از محل های آلوده می آید آشنا و نا آشنا می تواند حامل ویروس بیماری باشد؛ حتی خود شما. این ویروس می تواند در دستگاه تنفس، روی موها، بدن، لباس، کفش، دست ها و حتی وسایل همراه مانند ساعت و انگشتر وجود داشته باشد. بنابراین از ورود غیرضروری افراد به مزرعه جلوگیری کنید و برای کسانی که لازم است به پرندگان نزدیک شوند، شرایط رفع آلودگی از دست، لباس و کفش ها را فراهم کنید. برای این کار حداقل لازم است در ورودی مزرعه آب و صابون برای شستشوی دست و صورت، کفش ها و چرخ وسایل نقلیه قرار دهید. البته درست تر این است که به ویژه در زمان شیوع بیماری، در حد امکان از ورود انواع وسایل نقلیه به مزرعه جلوگیری کنید و یا از مواد ضدعفونی کننده هم برای پاک شدن چرخ ها استفاده کنید. همچنین لازم است افراد، که ممکن است دامپزشک، تکنسین و بازدیدکننده باشند، از دستکش، ماسک، کلاه، روپوش و کفش پوش یک بار مصرف استفاده کنند. یا در ابتدای مزرعه کفش های خود را با کفش داخل مزرعه عوض کنند. دست ها و کفش همه افراد و چرخ همه وسایل حمل و نقل باید پس از خروج از مزرعه هم، شسته و ضدعفونی شوند. شما و همه کسانی که روزانه با پرنده ها سرو کار دارید، هرگز با لباس و کفش کار از مزرعه خارج نشوید.

9. در زمان شیوع بیماری به بازدید مزارع دیگر نروید.

      ۱۰ . هرگز فضولات و کود جمع آوری شده را در کشتزار، پای گلدان ها و باغچه نریزید. به ویژه در شرایط شیوع بیماری لازم است کود یا دفن شود و یا به صورت کمپوست درآید و سپس مورد استفاده قرار گیرد. نحوه انجام این کار را می توانید از دامپروران یا دامپزشکان بپرسید.

      ۱۱ . درصورت مشاهده تلفات مشکوک در پرندگان خود ( یعنی تلف شدن پرندگان سالم ظرف کم تر از ۲۴ ساعت و تلفات بیش از ۵ درصد گله در هر روز ) ، برای جلوگیری از آلودگی سایر پرندگان و انسان ها، لازم است فوری به دامپزشکی اطلاع دهید و نهایت همکاری را با آن ها داشته باشید.

      ۱۲ . هرگز پرندگان تلف شده را در کوچه، جاده، رودخانه، نهرها و برکه رها نکنید. فوری آن ها را در کیسه ای سالم قرار دهید و همراه با وسایل آلوده مانند کیسه های نایلون، دان، سبدهای چوبی و …، بسوزانید یا به صورت بهداشتی دفن کنید.

* برای دفن بهداشتی، لازم است ابتدا ته گودال کمی آهک بریزید و سپس لاشه ها را به همراه وسایل آلوده درآن قرار دهید و روی آ نها آهک بریزید و گودال را با خاک پرکنید.

* اگر محل نگهداری پرندگان از جنس آجر یا چوب است باید ابتدا با برس شسته و بعد، ضدعفونی شود. برای ضدعفونی می توانید از آهک زنده استفاده کنید.

     ۱۳ . وسایل خود مانند چرخ دستی، دوچرخه، سبد تخم مرغ و… را امانت ندهید و از کسی هم امانت نگیرید.

     ۱۴ . درصورتی که بنا به تشخیص دامپزشکی پرنده ها معدوم شدند نباید بلافاصله پرنده جدید خریداری شود؛ بلکه ابتدا باید مزرعه یا محل نگهداری پرندگان و وسایل را ضدعفونی کنید.

این کار (امنیت زیستی ) باید ۱ تا ۲ هفته بعد دوباره تکرار شود و پس از گذشت ۲۱ روز دیگر، اقدام به وارد کردن پرنده های جدید کنید.

کلیه افراد حتی اعضای خانواده باید قبل از ورود و پس از خروج از مزرعه یا محل نگهداری پرندگان، دست ها را با آب و صابون بشویند. کفش ها و چرخ وسایل هم باید ضدعفونی شوند.

https://zarinjavdaneh.ir/نشانه-های-آنفلوانزا/
https://www.instagram.com/zarin_javdaneh/