کمبود منگنز در تغذیه طیور؛ اثرات، نشانی‌ها و علائم

منگنز در رشد، تولید، تشکیل استخوان و کیفیت پوسته تخم نقش دارد و کمبود آن در طیور می‌تواند باعث تغییر شکل پا و افت جوجه‌آوری شود.

حساسیت طیور به کمبود منگنز

پرندگان نسبت به پستانداران به کمبود منگنز حساس‌تر هستند و نیاز آنها به این عنصر بیشتر است. این تفاوت تا حد زیادی به جذب ضعیف منگنز از روده پرندگان مربوط می‌شود.

عوامل کاهش جذب

سطوح بالای کلسیم و فسفر یا عدم تعادل آنها می‌تواند جذب منگنز را کاهش دهد. از آنجا که اجزای خوراکی طیور همیشه مقدار کافی منگنز ندارند، باید این عنصر در قالب مکمل‌های مناسب تأمین شود.

نقش منگنز در بدن

منگنز در رشد، تولید و فعال‌سازی چند سیستم آنزیمی مهم نقش دارد. همچنین برای ساخت موکوپلی‌ساکاریدها که در تشکیل استخوان و پوسته تخم نقش دارند ضروری است.

علائم کمبود در جوجه‌ها

کمبود منگنز در جوجه مرغ، بوقلمون و قرقاول باعث تغییر شکل استخوان‌های پا می‌شود که با عنوان پروزیس شناخته می‌شود. در این حالت مفصل خرگوشی بزرگ و بدشکل شده و پا به پهلو کشیده می‌شود.

اثرات در مرغ تخمگذار و جنین

در مرغان تخمگذار کمبود منگنز موجب کاهش تولید تخم و قدرت جوجه‌آوری می‌شود. در جنین‌ها نیز سوء تغذیه استخوانی، کوتاهی پاها، سر کروی، کوتاهی فک تحتانی و ادم شدید ممکن است مشاهده شود.