روی از عناصر ضروری در رشد، استخوانبندی، سلامت پوست و پر و عملکرد آنزیمی طیور است و کمبود آن میتواند باعث اختلالات جدی در گله شود.
اهمیت روی در جیره طیور
قفسها و ظروف گالوانیزه در گذشته بخشی از روی مورد نیاز طیور را فراهم میکردند؛ اما با جایگزینی تجهیزات پلاستیکی، تأمین روی از طریق جیره اهمیت بیشتری پیدا کرده است. استفاده از اکسید یا کربنات روی بهعنوان مکمل میتواند در جیرههایی که احتمال کمبود دارند مؤثر باشد.
عوامل کاهش جذب روی
کنجاله سویا به دلیل داشتن اسید فیتیک میتواند با روی ترکیب نامحلول تشکیل دهد و جذب آن را کاهش دهد. همچنین اگر سطح کلسیم یک تا دو درصد بیش از حد معمول باشد، جذب روی کاهش پیدا میکند. گوشت و پودر ماهی از منابع غنی روی در جیره طیور هستند.
میزان مورد نیاز و نکات ایمنی
میزان لازم روی در جیره غذایی طیور حدود ۳۵ واحد در میلیون ذکر شده است. تزریق مقادیر کم روی از راه زیرجلدی، داخل صفاقی یا داخل زرده در جوجه یکروزه یا جنین میتواند خطرناک باشد؛ در حالی که مصرف کنترلشده از راه آب آشامیدنی اثر متفاوتی دارد.
نشانههای کمبود روی در طیور جوان
کمبود روی باعث غیرطبیعی شدن سریع استخوانبندی، ضعف پا، عدم تعادل، کوتاه و ضخیم شدن استخوانهای دراز و بزرگ و سفت شدن مفاصل میشود. همچنین ممکن است تورم جلد نکروزه بهویژه در ساق پاها دیده شود و رشد پرها به دلیل افزایش کراتین آسیب ببیند.
اثرات کمبود در جنین
در کمبود شدید روی، رشد استخوانبندی جنین بهصورت گسترده آسیب میبیند و حتی ممکن است پا بهطور کامل رشد نکند. در برخی موارد جنین تنها دارای سر و احشا بوده و فاقد ستون مهرهها، بال و دیواره بدن است. این وضعیت میتواند با کاهش فعالیت آنزیمهای وابسته به روی مرتبط باشد.
نکته تخصصی زرین جاودانه
برای تصمیمگیری دقیق، شرایط واحد پرورشی، نوع دام یا طیور، سن، وزن، هدف تولید و کیفیت مواد اولیه باید همزمان بررسی شود.
