سندرم کبد چرب هموراژیک یا خونریزی دهنده علائم بالینی و آسیب شناسی

سندرم کبد چرب هموراژیک یا خونریزی دهنده

 سندرم کبد چرب یک بیماری متابولیکی است که در مرغان تخم گذار رخ می دهد و باعث بروز خسارات چشمگیر اقتصادی در صنعت مرغداری می شود. سندرم کبد چرب به وسیله علائم چاقی و کاهش تولید تخم مرغ درمرغان مبتلا خود را نشان می دهد. مرغان مبتلا عموماً چاق هستند و دارای کبد چرب بوده، همچنین دارای خونریزی کبدی می باشند. این بیماری شرایط ایجاد تلفات بالا را مهیا می سازد. تغذیه با سطوح بالای انرژی روش بسیار معمول در ایجاد این بیماری در شرایط آزمایشگاهی است. این روش باعث استرس شدید در مرغان شده در نتیجه باعث کاهش تولید تخم مرغ در آغاز بیماری می شود.

علائم بالینی و آسیب شناسی

در همه گیری وشیوع سندرم کبد چرب خونریزی دهنده، اغلب افت ناگهانی تولید تخم مرغ وجود دارد. ممکن است مرغان وزن بالایی داشته، تاج و ریش بزرگ و رنگ پریده شده و پوسته پوسته هایی روی آن دیده شود. غالبا نخستین علامت بیماری افزایش تلفات می باشد که پرندگان با تولید بالا تلف شده و با سری رنگ پریده یافت می شوند. تلفات معمولا به ۵% نمی رسد. پرندگان تلف شده لخته های خونی بزرگ در محوطه شکمی داشته که تا حدی کبد را دربرگرفته و از کبد منشا می گیرند. بطور کلی کبد بزرگ، رنگ پریده و شکننده بوده و ممکن است لخته های خونی کوچک در ناحیه سطحی داشته باشند. این لخته های خونی ممکن است تازه و به رنگ قرمز تیره باشند یا قدیمی تر بوده و سبز متمایل به قهوه ای باشند. همچنین مقادیر زیادی چربی در محوطه شکمی و اطراف امحاء و احشا این پرندگان دیده می شود. پرندگان تلف شده تولید بالایی داشته و اغلب تخم مرغی در حال شکل گیری در مجرای اوویداکت دارند.

بررسی میکروسکوپی کبد نشان می دهد که سلول های کبدی با واکوئل های چربی متسع شده، خونریزی هایی با اندازه های مختلف همراه با لخته های خونی و اغلب توده های نامنظم کوچک از مواد ائوزینوفیلی یکنواخت دیده می شود که مشابه توده فیبرینی می باشند. در مجموع محتوای چربی کبد بیش از ۴۰% ماده خشک می باشد و ممکن است به ۷۰% نیز برسد. میزان فسفولیپیدهای کبد کاهش یافته و اسیدهای چرب اولئیک و پالمیتولئیک افزایش می یابند. در این پرندگان غلظت آنزیم های آسپارتات آمینوترانسفراز، لاکتات دهیدروژناز و گلوتامات دهیدروژناز در پلاسما در مقایسه با پرندگان سالم و طبیعی افزایش می یابد که حضور این آنزیم ها نشان دهنده بیماری کبدی هستند.

بیماری زایی و همه گیرشناسی

علت بیماری و دلیل خونریزی مشخص نشده است. انرژی زیاد جیره صرفنظر از منبع آن ایجاد این سندروم را تحریک می کند. مصرف زیاد جیره هایی با انرژی بالا در پرندگانی که حرکت آن ها در قفس محدود شده، منجر به تعادل مثبت انرژی و رسوب بالای چربی می شود. ممکن است هوای گرم نیز در این مساله نقش داشته باشد. اگر چه مرغان تخمگذار می توانند سطوح بالایی از چربی را در کبد بدون خونریزی داشته باشند، اما سطوح پائین کلسیم جیره ممکن است منجر به افزایش مصرف غذا و در نتیجه افزایش چربی کبد و خونریزی کبدی گردد.

پیشگیری ودرمان :

متعادل کردن انرژی جیره ، تنظیم دمای محیطی و  تغییردرعناصرجیره.

متعادل کردن انرژی :

با وزن کشی حداقل ۱% گله در هر ماه در صورت وجود سابقه این بیماری و یا پیش بینی تاخیر در تولید ، جایگزینی کربوهیدرات ها با مکمل چربی به شرط ثابت  بودن انرژی جیره ، کاهش انرژی جیره در اولین پیک تولید (با کاهش غلظت انرژی و کنترل تغذیه) ، کاهش۸-۵%غذا بعد از اولین پیک تولید ، کاهش زمان غذادهی ، کاهش پروتئین خام و افزایش اسیدهای آمینه ، جایگزینی غلات کم انرژی مثل گندم و جو به جای ذرت ، استفاده از جیره ماهی- یونجه و یا ماهی- عصاره غلات به جای قسمتی از ذرت واستفاده از فراورده های جانبی با فیبر بالا می تواند در متعادل کردن انرژی موثر باشد.

تنظیم دمای محیطی:

خنثی کردن تغییرات فصلی درجه حرارت ، استفاده از درجه حرارتهای بالاتر با کنترل محیط ساختمان ، کاهش مصرف انرژی با نگهداری پرندگان در دماهای بالاتر بعد از پیک تولید می شود . در بحث درمان دارویی  بهره گیری از ترکیباتی که بهبود دهنده عملکرد کلیه هستند و ای – سلنیوم در کنترل بیماری و کاهش اثرات می تواند موثر باشد.

https://zarinjavdaneh.ir/عارضه-کبد-چرب-گونه-ها/
https://t.me/zarin_javdaneh