ویتامین A ، علائم و نشانه های کمبود آن در تغذیه طیور
علائم کمبود ویتامین A
علائم بالینی کمبود ویتامین A در میان مرغ ها، بوقلمون و سایر گونه های طیور مشابه است. تغذیه جیره های غذایی با میزان ویتامین A پایین و یکسان، بوقلمون و بلدرچین ژاپنی علائم بالینی را زودتر از جوجه مرغ ها با توجه به نیاز بالای آنها به ویتامین نشان می دهند. در طیور، فقدان ویتامین A در جیره باعث رشد کندتر، کاهش مقاومت در برابر بیماری ها، جراحت های چشم، تا عدم تعادل عضلانی و سایر علائم دیگر می شود.
همچنین با پیشرفت کمبود در طیور بالغ، این پرندگان لاغر و ضعیف و پرهای آنها ژولیده می شود. کاهش قابل توجهی در تولید تخم مرغ نیز اتفاق می افتد و فاصله زمانی بین دو کرچی تا حد زیادی افزایش می یابد. قدرت جوجه درآوری کاهش می یابد ومرگ و میر جنین در تخم پرندگان تحت تأثیر قرار گرفته کمبود ویتامین آ را افزایش می دهد. ترشحات آبکی از سوراخ های بینی و چشم به وضوح دیده می شود و پلک ها اغلب به هم می چسبند. میانگین زنده مانی جوجه های تغذیه شده با یک جیره غذایی بدون ویتامین A به صورت خطی با افزایش سطوح ویتامین آ در جیره های غذایی بوقلمون مادر افزایش می یابد.
سطح ویتامین A جیره غذایی مرغ مادر ارتباط مثبتی با رشد جوجه ها و پولت های حاصل از مرغ مادر دارد و سطح ویتامین A در جیره جوجه ها و پولت ها ارتباط مثبتی با رشد آنها دارد. به طور واضح، کمبود ویتامین آ باعث کاهش اشتها و کاهش رشد خواهد شد. کمبود شدید اگر تصحیح نشود باعث آتاکسیا و مرگ را به همراه دارد.
زمانی که جوجه های یک روزه جیره غذایی فاقد ویتامین A دریافت می کنند و چنانچه جوجه ها نتاج مرغ های دریافت کننده ی یک جیره ی با ویتامین آ پایین باشد، علائم بالینی ممکن است در پایان هفته اول ظاهر شود. اگر جوجه ها، نتاج مرغ های دریافت کننده ی مقدار زیاد ویتامین A باشند و حتی اگر جوجه ها با جیره فاقد ویتامین آ تغذیه شوند، علائم کمبود ممکن است تا ۶ الی ۷ هفته ظاهر نشود نشانه های ناخوشایند کمبود ویتامین آ در جوجه ها، شامل بی اشتهایی، توقف رشد، خواب آلودگی، ضعف، ناهماهنگی، لاغری و پر و بال ناهموار و ژولیده است.
اپیتلیوم مخاطی با یک اپیتلیوم کراتینه شده و فلسی شده جایگزین می شود. به دلیل تخریب غشای مخاطی، باکتری ها و دیگر میکروارگانیسم های بیماریزا ممکن است به این بافت ها هجوم آورند و از این طریق وارد بدن شوند و در نتیجه تولید عفونت تحت تأثیر قرار می گیرد و جوش های چرکی سفید تولید می کند.
مجرای کلیه ممکن است با تولید اسید اوریک متسع شود، و اپیتلیوم چشم تحت تأثیر قرار گیرد و تولید ترشحاتی کند که در نهایت به اگزوفتالمی منجر گردد. واضح است که امکان تخریب اپیتلیوم بخش های مختلف بدن به علت کمبود کمبود ویتامین A وجود دارد. از دست دادن انسجام غشا به نوبه خود، باعث تغییر در ماندگاری آب و نیز اختلال در توانایی مقاومت در برابر عفونت می شود. همچنین میزان ناکافی ویتامین آ پاسخ سیستم ایمنی را در چالش ها کاهش می دهد و استعداد ابتلا به بیماری را بیشتر می کند. عفونت های ویروسی وضعیت ویتامین آ در جوجه ها را تحت تأثیر قرار می دهد.
کمبود ویتامین A می تواند باعث تغییراتی در رشد استخوان شود که نواحی مختلف به هم فشردگی در سیستم عصبی مرکزی را ایجاد و باعث از دست دادن تحرک می شود.
Nockels (1988) گزارش نمود که کم کاری تیروئید مشخصه اولیه کمبود ویتامین A در جوجه هاست. کاهش در اندازه بیضه ها، تستوسترون در گردش و باروری در کمبود ویتامین آ در خروس ها گزارش شده است.
